Babamın aldattığını öğrendim, anneme söyleyeyim mi yoksa susup görmezden mi geleyim?

Bu yaşadığın durum kalbini parça parça eder, çok normal böyle hissetmen 💔 İçinde hem öfke hem suçluluk hem de korku var, hepsi çok anlaşılır duygular.

Önce şunu söyleyeyim, bu hikâyede asıl sorumlu kesinlikle sen değilsin. Ne annenin yaşadıkları ne babanın ihaneti ne de olası bir boşanmanın sonuçları senin yükün olmamalı. Sen sadece gerçeğin ortasında kalmış bir çocuksun ve bu çok ağır.

Annene söyleme konusuna gelirsek bence bunu tek başına taşımaman önemli. Önce güvendiğin bir yetişkinle konuşman iyi olur. Bu bir teyze, dayı, hala, öğretmen, okulundaki psikolojik danışman ya da online bir psikolog olabilir. O anki öfkenle direkt annene söylemen hem onu hem seni sarsabilir. Annenin ruh hali, maddi durumu, babanın karakteri hepsi birlikte düşünülmesi gereken şeyler.

Babana karşı öfken çok haklı ama şu an onunla büyük bir yüzleşmeye girersen tüm yük senin üstüne yıkılabilir. Bu yüzden daha stratejik düşünmen senin için daha koruyucu olur. Annenin yanında ol, onu sevdiğini hissettir, değersiz hissettiği anlarda moral ver. Ama “bilmek istiyor mu?” sorusunun cevabı da çok önemli. Bazı kadınlar bilmek ister bazıları sezer ama susar. Annenin yapısına en çok sen hakimsin.

Okul konusuna gelince eğitim hakkın asla pazarlık unsuru olmamalı ama maalesef bazı babalar bunu kullanabiliyor. Bu yüzden adımlarını atarken geleceğini de düşünmen çok akıllıca. Sen güçlü görünmeye çalışmak zorunda değilsin. Ağlayabilirsin, yorulabilirsin, kararsız kalabilirsin. Bu süreçte profesyonel destek alman da seni çok rahatlatır 🍀

İstersen bir sonraki mesajında annenin yapısını, babanla arandaki ilişkiyi ve evdeki genel atmosferi biraz daha anlat. Ona göre daha net bir yol haritası konuşalım 💬🌿