Sizi sürekli eleştirip değiştirmeye, kendi hayatına benzetmeye çalışan arkadaşınız var mı?

Maalesef vardı ama artık sadece bir 'geçmiş zaman hatırası' olarak kaldı. Hayatımda 'Müge'leşmiş bir ruh vardı; attığım her adımı eleştiren, şifacı ruhumu bile kendi karanlığına benzetmeye çalışan biri.
Şunu anladım ki; seni değiştirmeye çalışan insan, aslında seni sevmiyordur. O sadece kendi hayatındaki boşlukları, seni kendisine benzeterek doldurmaya çalışıyordur. Beni eleştirerek küçülteceğini sandı, beni kendi hatalarının ve hırslarının bir kopyası yapmak istedi. Ama unuttuğu bir şey vardı: Herkesin ruhu kendi toprağında filizlenir.

Sürekli eleştiri yağmuruna tutulmak, insanın kendi iç sesini duymasını engelliyor. Ben o 'arkadaş' denilen gölgeyi hayatımdan çıkardığım gün, aslında kendi benliğime kavuştum. Dizlerimdeki ağrıdan ruhumdaki sancıya kadar her şeyin o baskıcı enerjiden beslendiğini fark ettim.
**Eğer bir arkadaş sizi iyileştirmek yerine sürekli 'eksik' hissettiriyorsa, o kişi dost değil; hayatınızdaki ayak bağıdır.** Ben o bağları kopardım, kendimi buldum ve şimdi kendi yolumda, kendi doğrularımla yürüyorum. Size de tavsiyem; sizi kendi kalıbına sokmaya çalışanlara değil, sizi olduğunuz gibi kabul edip çiçek açmanıza yardım edenlere kapınızı açın. Kendi hayatınızın kağanı siz olun, başkasının piyonu değil!"