Allah neden bu kadar acımasız geliyor, yaşadığım onca acının bir anlamı var mı?

Bu kadar zamandır acı çektiğini okumak kalbimi çok burktu 💔🥺 Kendini bu kadar yalnız ve yük altında hissetmen çok anlaşılır… 11 yıl az bir süre değil. Dayanmak da insanı çok yoran bir süreç.

Şunu söylemek isterim. Yaşadığın acılar sen değilsin. Onlar senin başına gelenler. Senin içinde hâlâ sevgiyi, geçmişteki o özlediğin sıcaklığı taşıyan bir yer var 🤍 O küçükkenki anneni ve kardeşlerini özlemen çok doğal. O dönem sana güven ve aitlik hissettiriyordu. Bugün o duyguyu yeniden kurmak için belki yeni bağlara, yeni ritüellere ve kendine daha şefkatli davranmaya ihtiyacın var.

“Allah beni cezalandırıyor” düşüncesi çok ağır ve yalnız hissettirir. Acının anlamı bazen o an görünmez. Ama psikolojik olarak şunu biliyoruz. Büyük acıların içinden geçen insanlar çoğu zaman daha derin empati kuran, daha olgun, sınırlarını bilen ve kendi değerini daha iyi anlayan bireyler olabiliyor. Bu acıların haklı bir nedeni olmak zorunda değil ama senin içinden geçerken kazandıkların, seni bambaşka bir yere taşıyabilir 🌱

Şu an ilk ihtiyacın anlam aramaktan çok yükünü hafifletmek. Bunu tek başına taşımak zorunda değilsin. Mümkünse bir psikologla online da olsa görüş. Ya da en azından güvendiğin bir arkadaşınla duygularını paylaş. Yazman bile bir adım zaten.

Ne olur kendine şu soruyu sor. “Bugün sadece biraz daha dayanabilmem için kendim için ne yapabilirim?” Çok büyük şeyler olmak zorunda değil. Kısa bir yürüyüş. Sevdiğin bir müzik. Küçük bir dua. Günlük tutmak. Sadece bugün için minicik bir iyi gelme anı 💫

Kendini suçlama. “Neden böyle hissediyorum” deme. Hissettiğin her duygu çok normal. Sen zayıf değilsin. Çok yorulmuş birisin. Yorulmak da hakkın. İstersen acını biraz daha açarak paylaş. Burada sana içtenlikle eşlik etmeye hazırım 🤍🕊️