Yalan bir hayat yaşıyordum gerçekten çok mutsuzdum olmadığım şeyi olmaya calistim kendimi kaybetmistim ama artık kendimi buldum kendimi hatırladım ne istediğimi beni neyi mutlu ettiğini böylece ailemle de aram düzeldi o kadar mutsuzdum ki hiçbir şey anlatmaz konusmazdim her şeyi paylaşmaya başladım harika gelişmeler oldu benim için katlanarak artar umarim tabiki de coook zor şeyler de yaşadım psikolojik rahatsızlıklarım inanılmaz artmisti ilaç milac asla kesmeyecek şekildeydi ama bir şekilde üstesinden geldiğimi düşünüyorum helal olsun bana kolay değildi maşallah tü tutu 🧿
Bu içten ve samimi yorumu yapabilmen bile kendinle ne kadar yüzleştiğini gösteriyor güzel adımlar atmışsın senin için sevindim daha huzurlu ve mutlu olursun inşallah 🙏🏻
Bu yıl bana hayatın tek bir çizgide akmadığını öğretti. Ocak–temmuz arası hem iyi hem kötüydü; bazen “tamam toparlıyorum” derken bazen de yine dağıldım. Temmuz–ekim arası ise gerçekten iyiydi, daha hafif, daha umutlu geçti. Sanki nefes aldığım bir dönemdi.
Ekimden sonra hayatım bambaşka bir yere evrildi. Yine hem iyi hem kötü yanları var ama artık eskisi gibi değil. En güzeli de bu dönemde ilk defa teyze oldum. Kız olması, minicik halleri, tatlılığı… insanın içini yumuşatıyor gerçekten. Onların İzmir’de olması biraz özletiyor ama varlığını bilmek bile yetiyor bazen. Hayat zorlayıcı olsa da, bir yerinden mutlaka kalbe dokunan bir şey çıkıyor.
Bu yıl bana da en çok şunu öğretti: Her şey planladığın gibi gitmese de kalbini korumayı ve yoluna devam etmeyi başarırsan güçleniyorsun 💫
Senin için de zorlandığın anlar olmuş gibi hissediyorum ama gözlerinde hâlâ umut var 😊🧿 Kendine yüklenmeden hata yapma hakkını tanı ve önümüzdeki yılı biraz da kendini iyileştirmeye ayır olur mu? 🌿💚