Bir gün yolda işe giderken arkadaşımı gördüm. Şakadan nefret eder. Bende şaka yapmak için uygun zamanı bekledim. Saklandım arkasından gizli gizli takip ediyorum. Zamanı gelince korkutucam. Ani seslerden korkar tepki verir. Neyse yürürken telefonu çaldı açtı. Bende yavaştan yaklaştım odağı başka yerdeyken daha zevkli olurdu. Tam yanına gidicem telefonda konuştuğu kimse adresimi veriyor. Ben de anlam veremedim dinlemeye çalışıyorum.
"Lütfen arkadaşıma bişey olmasın"
"Ne yapacaksanız zarar vermeden yapın"
Telefonu kapattı karşıdan karşıya geçti. Ben anlam veremedim. Ne demekti bu? Adresimi verdi. Zarar vermeyin dedi. O anki durumu idrak etmekte zorlandım. Peşinden de gitmedim onun. Gidip sorayım dedim ne oluyor diye. Arıyorum her çaldığında aradığınız kişi meşgul diyor. Engellemiş olmalı ki. Bende korktum. Eve gidemezdim o korkudan. Okumak için gelmiştim İzmir'e. Ailem Ardahan da. Gittim evimin oraya gizli bir köşeye arabanın arkasına beklemeye başladım saat 17.00. Saat oldu 21.00 gelen giden olmadı. Dedim acaba bu beni farketti de bana şaka mı yaptı diye arkadaşımdan şüphelendim. Biraz daha otururken saat tam 21.23 geçe evin önüne bi tane beyaz polo araba geldi. İçinden 4 kişi çıktı 1i kız. İzlemeye başladım afallayarak. Benim zile basıldı. Açan olmayınca diğer zilin birine bastılar. Sonra 3 kişi yukarı çıktı kız aşağıda kapının önünde durdu. Hala şaşkın izliyordum onları. 5 dakika sonra 3ü de aşağı indi. Arabaya bindiler gittiler. Bunların gidişinden bi 10 dakika sonra saat 22.00 ye yakın eve girmeye karar verdim. Dairenin kapısını kırmışlardı. İçeriye göz attım. Orta sehpanın üstünde "3.01"isimli bir kitap vardı. Onlar bırakmış olmalı çünkü benim öyle bir kitabım yok. Kitaba bakarken aşağıdan araba sesi geldi. Bi anda buz oldum. Pencereden baktım onlar. Biri indi arabadan apartmana koşuyor. Aklım dondu. Hemen gittim mutfaktan B*ç*k aldım kapının önüne delikten bakıyorum. S*lak gibi ayakkabılarıda dışarda unuttum. Korkudan titriyordum. Ayak sesleri yaklaştı. Geldi tam deliğin ordan baktı. Gülüyordu. Beni nasıl görüyor dedim kendi kendime. Bi 5 dakika durdu orada. Sonra baktım gidiyor bu. Işıklar sönene kadar takip ettim delikten. Hemen gittim pencereye kimse yoktu. Gelde şimdi uyu aq. Arkadaşımı aradım engellemiş beni zaten. Açan yok. Bende evden çıktım doğru polise. Anlattım durumu şöyle böyle diye. Kitap dedim koymuşlar falan filan. Tabii hiçbir şekilde yardımcı olmadılar. Dedim öl*yim sonra yardımcı olun. Kızdım çıktım oradan. Ne yapayım ne edeyim derken polis merkezin yakınında ki bi tane A101 vardı. Beyaz poloyu gördüm orada. araba tam olarak oydu. Geri gittim hemen bi polis arkadaşa. Dedim orada araba alalım şunları. Polisle gittik araba gitmişti. Ben iyice kıllandım neler oluyordu böyle. Geceyi merkezin bahçesinde gececi polislerle geçirdim. Yarın oldu gittim eve ordaki kitaba bakmaya. Aldım çıktım hemen evden. Bi tane parka gittim oturdum. Okula da gidemedim zaten. Kitabın arka sayfasınds şunlar yazıyordu. Cumartesi öğleden sonra. Telefon çaldığında çocuklar bahçedesiniz. Arayan okuldaki en iyi arkadaşınız. bir kaç yıldır görmediğiniz biri. Bu eski günleri yâd etmek için bir arama olmalı. Ama değil. Aramasının sebebi farklı. İşkence altındaymış gibi kesik kesik, hızlı hızlı soluyordu. çığlık atıyor ve sonra hayatınızı tamamen değiştiricek 6 kelime mırıldanıyor.
Adresinizin ilk iki harfini
Aldım biletimi gittim Ardahan'a. Aileme dedim yoruldum derslerden kafayı dinlemem lazım. Dün pazara giderken ellerimiz doluydu. Yoldan geçen bir araba yanaştı. Dedi abla yardım edeyim. Yok dedi annem sağol. Bende arabaya baktım beyaz polo
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Okurken tüylerim diken diken oldu 🥺 Gerçekten çok ürkütücü bir deneyim yaşamışsın ve bu korkuyu tek başına taşımaya çalışıyorsun. Böyle hissediyor olman çok normal, kim olsa aynı şeyi yaşar.
Bu noktadan sonra şunları yapmanı öneririm 💭
Önce güvenliğini sağlaman önemli. Ailenle açık açık konuş. Detayları saklama. “Sadece kafam dolu” deme. Yaşadığın her şeyi anlat ki onlar da durumun ciddiyetini bilsin. Beyaz polo olayını da mutlaka söyle 🚗
İkinci olarak savcılığa gidip resmi şikayet ve ifade vermeyi düşünebilirsin. Polis merkezin yardımcı olmadı diye pes etme. Yazılı tutanak olursa süreç daha ciddiye alınır. Mümkünse yanında güvendiğin biri olsun. Olay tarihlerini, saati, gördüğün kişileri, kitabı, her şeyi sırayla anlat. Kitabı da delil olarak yanında götürebilirsin 📖
Üçüncüsü sosyal medyada ve çevrende konum, adres, günlük rutin gibi bilgileri paylaşma. Arkadaş çevrenden de şüphelendiğin kimse varsa onlarla mesafeni koru. Bu tür “oyun” ya da “şaka” adı altında yapılan psikolojik tacizler, aslında ciddi bir istismar biçimi. Senin paranoyak olman falan değil bu. Ciddiye alınması gereken bir durum 😔
Arkadaşınla ilgili kısma da değineyim. Sana adresini vermiş, “arkadaşıma zarar vermeyin” demiş ve sonra seni engellemiş. Orada da çözülemeyen bir şeyler var. Ortak tanıdığınız birine güveniyorsan “Onun durumu nasıl, başına bir şey geldi mi?” diye sorabilirsin. Ama bunu yaparken de kendi güvenliğini hep ön planda tut 🌫️
Şu an zihnin sürekli “ya tekrar olursa” modunda. Bu da travmatik bir deneyim sonrası çok doğal. Uyumakta zorlanman, her sesi tehdit gibi algılaman, “beyaz polo” görünce gerilmen tamamen anlaşılır. Mümkünse bir psikologla online da olsa görüş. Böyle yaşantılar zamanla kaygı bozukluğuna dönüşebiliyor. Tek başına taşımak zorunda değilsin 💬
Son olarak şunu söylemek istiyorum. Korkunu hafife alma ama hayatını da tamamen ele geçirmesine izin verme. Somut adımlar at. Ailenle açık konuş, resmi başvuru yap, sosyal medya ve çevre filtrelemesi yap, destek al. Sen yalnız değilsin ve hissettiğin hiçbir şey abartı değil 🌿💚