Ne zaman pişmanlık ne zaman özlem?

Pişmanlık çoğu zaman yalnızlıkla başlar.
Hayat sessizleştiğinde, düzen bozulduğunda, birinin eksikliği konforda hissedildiğinde gelir. “Keşke” cümleleri artar ama sebep çoğu zaman kaybedilen kişi değil, kaybolan rahatlıktır.
Özlem ise daha geç ve daha derin gelir.
Bir gün değil; birçok küçük anda. Anlatmak istediğin bir şey olduğunda, seni anlayacak ilk kişinin artık orada olmadığını fark ettiğinde… İyi bir haber aldığında önce ona gitmek isteyip gidemediğinde… İşte o zaman anlarsın: giden sadece biri değil, sana iyi gelen bir dünyadır.
Beş yıl emek verilmiş, iyi ve merhametli bir kadın kolay gitmez.
Ama gittiğinde de genelde sessiz gider.
Erkekler çoğu zaman bunu hemen değil, kadın tamamen vazgeçtiğinde anlar.
Çünkü birçok erkek için “yanımda” ile “hep burada” arasındaki fark geç fark edilir.
Kadın sevgiden değil, yorulmaktan gider. Ve gittiğinde geri dönmemek üzere gider.
Erkekler geç mi anlar?
Evet, çoğu zaman.
Çünkü kaybın gerçekliği, ancak telafisi kalmadığında netleşir.
Ama şunu da söylemek gerekir:
Geç anlamak, her zaman geç kalmak değildir.
Asıl soru şudur: Anladığında hâlâ bir kapı var mı, yok mu?

Sanırım ayrıldın ama karşı taraftan tepki gelmiyor bu da senin gibi sevmedigi anlamına gelir gerçek sevgi olsaydı şimdiye kadar çoktan bir tepki hissetmiştiN