Bir dükkan meselesi?

Ya yorumunuz için çok teşekkür ederim ciddi anlamda yorum yapan bir siz oldunuz ve son cümlenizi cidden çok sevdim. Farklı bir bakış açısıyla bakmamı sağladınız. Kendi kendimi yiyip duruyorum bazen evde.. ya onlardaki algı şu Ece nasıl olsa evde çalışmıyor çocuğu da yok bir şekilde bir şeylerimizle ilgilenmeli.. ama cidden 26 yaşındayım ben ve bunu öncesinde ablama yaptım iki çocuğuna bizzat baktım birine okul çağındayken götürdüm getirdim ödevlerini ben yaptırdım her şeyiyle ben ilgilendim.. diğerini de 6 aylıkken bıraktı 3 yaşına kadar baktım. Hani sadece çocukları da değil eviyle ilgilendim , yemek yaptım, temizlik yaptım..
6 senemi heba ettim.. neden birileri çalışabilsin diye ablam evini geçindirebilsin diye.. minnet duygum çok vardı o zamanlar bir de kimsesiz olmak da buna sebep. Çok yazdım kusura bakmayın. Tekrardan teşekkür ederim.

Ya şunu da yazmasam içimde kalır zamanında eşimin abisi karşımıza geçip ne kadar para harcadığını anlatırdı hep. Yok işte oğluna aldığım takım 10.000 tl ymiş yok zara dışında giyinemezlermiş..
ben hayatımda zara da giyinmedim. Sonra kahvehane işleri bozuldu biraz maddi anlamda zorlandılar bu söylemler gitti. Bizden borç aldılar hâlâ ödemedi. Hiçbir zaman ilk önceliğini borcuna vermedi. Gittiler şimdi de böyle bir dükkan açtılar. Eşime dedim ki ya abin neden borcunu ödemek yerine dükkan açtı dedim..
neymiş toparlancakmış ödeyecekmiş..
bu arada dükkana eşimi de ortak etmeye çalıştı başaramadı. İyi ki olmadı. Akşam işten gelen kocam oraya gitcekti zaten gündüz de başka bir kadın çalışıyor. Eşime kim bilir ne vercekti.
Ayrıca eşimin de çalışma şartları abisii gibi keyfe keder de değil.
Ay yine çok yazdımm. Okursanız ne mutlu bana.

Site iyice bozulmuş önceden sorulara yine düzgün uzun yorumlar geliyordu şimdi soruları uzun bulunca özet geç falan yazıyorlar.
Aslında 2016 dan beri bu sitedeyim ve bence sitenin en kötü zamanı şu son 2 senedir herhalde.

Kitabı okudum diyemem okumadım bildiğim bir kitap olmasına rağmen okumadım. Okurum umarım. Bana farklı bir bakış açısı olur belki…
Geri getiremeyeceğimiz en güzel yıllar heba olunca insan gerçekten böyle oluyor.
İyi olmak zor bir de insanlara biraz yapay zeka yorumu gibi olacak belki ama “ sınır çizmek” zor.
“Hayır” diyebilmek zor. Bu kadar şey yaşayıp görmüş olsam bile benim için yine zor.

Bugün bile yine hadi dedim yazayım sonra bir bahaneyle kahve içmeye davet de ettim. Sonra görmedi diye aradım oğlunu antremana götürdüğünü söyledi.
Sonra yine ses kaydı atmış dükkana gel akşam istersen , eşin mesaide olursa geç gelirse falan demiş. Bende eşimin mesaide olmadığını ama uğramaya çalışabileceğimi söyledim fakat eşim evdeyken onu bırakıp çıkmam da biraz zor diye belirttim.

Sonra başka zaman dedik. Aslında gidesim yok tabii ki. Alışkanlık haline gelsin istemem.

Bugün ona da üzüldüm aslında. Benim kendi içimde ondan duyduğum rahatsızlık bir yana bugün yaptıklarını ettiklerini düşününce eşinin neden bu kadar ona yük verdiğini düşündüm.

Sonra büyük oğlu bendeydi bugün almaya geldiğinde 21.30 falan olmuştu artık.

Akşam onun iki çocukla dükkanda ne işi var diye sorguladım yani. Biri okul çağında ödevleri yapması gereken şeyleri var üstelik.
Diğeri 4 yaşında o kadar büyük değil.

Çocukları berbere bile kendisi götürüyor.
Ben bu hikayenin benzerini bizzat ablamda gördüm. Belki bir fark olarak eltimin eşi çalışıyor para kaçırmıyor borç yapmıyor ama sonuç olarak yine karım nasıl olsa hallediyor bakış açısı var.

Neden böyle dediniz?

Ne diyim şaşırdım , cidden fikirlere ihtiyacım var.

Keşke öyle olsa kim yapabiliyor ki bunu

Yani aslında rica etsem biraz daha açıklar mısınız? Neden böyle dediniz? Gerçekten beni haklı gördünüz mü?

Mesele burada para değil ki aslında

Bana orada çalış diyen yok ki.. zaten gündüz çalışan bir kadın var sadece şu an için akşama eleman almamışlar o da ücret vermemek için.

Dediğinizi ben anlayamadım sanırım