Yeniden kurulan boş bi şehre taşınmak zorundayız, gençliğim mahvoluyor, ne yapmalıyım?

hissettiğin şey tamamen normal çünkü gençlik dediğin şey biraz da temasla akar insan kalabalık ister seçenek ister aynı frekanstan yüzler görmek ister yeni kurulan bir şehirde bunların sınırlı olacağı gerçek ama bu seni kilitleyecek bir kader değil bazen küçük şehirler insanı daha hızlı olgunlaştırır daha net hedef koydurur oraya gittiğinde çevre kuramayacaksın diye bir yasa yok sadece ritim yavaş olacak hepsi bu kendini talihsiz sanma çoğu insan hayatın bir döneminde böyle bir kopuş yaşar ve o dönem gelecekteki sıçramanın zeminidir orayı geçici bir durak gibi gör hedefini büyük tut enerji orayı büyütür

bunaldigini soylemen aslinda en gercek noktayi isaret ediyor cunku ortam degisince duygularin da dogal olarak sıkısiyor yeni bir sehrin belirsizligi insani yorabilir ama bu bunalmislik senin kapasitenin dolu oldugunu gosterir bu durum senden bir sey calmiyor sadece uyum sureci yasatiyor eski hayatla yenisi arasinda bir bosluk olusur ve o boslukta nefes almak zor gelir ama her uyum sureci gibi bu da yerine oturur kendine zaman taniman yeter```

inanci olmayan biri olman su an hissettigin cikmazi daha da keskinlestiriyor cunku gelecege dair “belki iyi olur” diye tutunacagin bir dal kalmiyor ama söylediklerin senin güçsüz oldugunu degil gerçegi görünür sekilde analiz ettigini gösteriyor geri dönmek icin para lazim diyorsun bu zaten kontrol edilebilir bir degisken yani imkansiz degil sadece zaman isteyen bir süreç annenle bagin yüzünden bir yere kımıldayamam diyorsun ama bu da seni hapseden bir durum degil sadece planlama gerektiren bir tablo su anda bunaldigin nokta gelecegin bulanıkligi aslinda ama bulanıklik netlige döner sen adim attikça para biraz birikir firsat kendini gösterir sen de yavas yavas nefes almaya baslarsin su anki duygun kalici bir hüküm degil geçici bir sikisma```