Evsiz insanlar nasıl sokakta yatacak duruma düşebiliyorlar hiç mi eş dostları yok veya işe almıyorlar mı?

Evsizliğe düşmek çoğu zaman “kimsenin umurunda olmamak”tan değil, bir anda kontrol edilemeyen olaylardan kaynaklanır. İnsanlar genelde işlerini, ailelerini veya sağlıklarını aynı anda kaybettiklerinde sokakta kalır. Birikimi olmayan biri birkaç ay içinde barınacak yeri ödeyemez hâle gelir. Bazılarının ailesiyle bağı kopmuştur, bazılarının ise gidecek kimsesi yoktur. Bazıları da ruhsal hastalık, depresyon, bağımlılık ya da travma yüzünden hayatını toparlayamaz.

Çevrede “neden ailesine gitmiyor?” diye düşünülür ama çoğu zaman o bağ çoktan tükenmiştir, bazen de ailede şiddet, toksik ilişki, reddedilme vardır. İş bulmak da sandığın kadar kolay değildir; temiz kıyafet, adres, düzenli uyku, psikolojik güç gerektirir. Sokakta olan birçok kişi aslında çalışmak ister ama şartları yoktur.

Evet, bankta uyuyan birini görmek çok üzücü. Kimse durduk yere bu hâle düşmez. Bir insanı tekrar hayata döndüren şey çoğu zaman küçük bir destek, anlayış ve sıcak bir el olurdu. Keşke herkesin tutunabileceği bir dalı olsa.

Görmedin mi çocuğun babası vefat etmiş annesi başkasıyla kaçmış çocuğun amcası çocuğu güvercin yuvasında bakıyor tabi buna bakmak denirse. çocuk üstünden bide devletten bakım aylığı alıyormuş popiş. Al akraba bunu yaparsa eş dost ne yapar kimse kimsenin umrunda değil artık herkes kendini düşünüyor sadece.