35 yaşında bekar olmak gerçekten ‘evde kalmak’ demek mi, yoksa sadece toplumun dayattığı eski bir kalıp mı?

35 yaşına gelince “evde kalmış” muamelesi görmek ister istemez beni üzüyor. Ailem sanki benden ümidi kesmiş gibi davranıyor ve kendimi dışlanmış hissediyorum. Erkek kardeşim benden önce evlendi, aramızda 4 yaş olmasına rağmen şimdi de yeğenimi benden önce evlendireceklerini söylüyorlar. Bu duruma üzülmem mi gerekir sevinmem mi, gerçekten bilemiyorum. Tuhaf bir his…

35 yaşında bekar olmak evde kalmak değil; kendi hayatının direksiyonunda olmaktır. Evde kalan ben değilim—yaşını, yolunu, geleceğini başkalarının ağızlarına göre şekillendirenlerdir. Ben geç kalmadım… Siz zihnen henüz yetişemediniz.
35 yaşında bekar olmak gerçekten ‘evde kalmak’ demek mi, yoksa sadece toplumun dayattığı eski bir kalıp mı?
35 yaşında bekar olmak gerçekten ‘evde kalmak’ demek mi, yoksa sadece toplumun dayattığı eski bir kalıp mı?
Cevapla