Dertlerinizi kime anlatıyorsunuz?

Anlamak için soruyorum

Yani konuşabileceği hiç kimsesi olmadığını iddia eden kadınlar oluyor ama bu anlık bir yalnızlıktır genellikle.
Sence sen izole bir hayatmı sürüyorsun. Ailen işin falan kimse yokmu?
Sosyal hayatın hakkında ne söyşeyebilirsin?

Yeni çağın hastalığı bu biz Y kuşağının son bireylerinin çoğunda var ne önceki dönem kadar insanlarla real ilişki geliştirebiliyoruz. Nede daha yeni kuşaklar kadar sosyal medya iletişimiz kuvvetli. Ancak bende bu durumu son birkaç sene içersinde fark edip bi nebze kurtulabildim. Kendimi her fırsatta arkadaşlarımla dışarıya atıyorum. Tanıştığım insanlarla çabuk ve hemen bir real etkileşime girmeye özen gösteriyorum. Yalnızlık hissini bastırmak için bence adım atman gerekiyor. En son ne zaman biriyle 2 kişi bi kahve içmeye çıktın bilmiyorum ancak elbette biri olmasa başka biri senin ruhuna dokunacak bir sohbet ortamı sunacaktır.

İnsanlardan kendini soyutlarmısın?

İnsanların bazılarının niyeti kötü olabilir haklısın ancak pek çoğu kötü niyetli değil ancak bu sana zarar vermeyecekleri anlamına gelmiyor tabi ama bana sorarsan eğer kendini koruyarak iletişim kurman gerekiyor. İletişimi niyetini beğenmediğin insanlarla kesmen doğru ancak kötü bir dönem geçiriyor olman hayatının hep öyle geçeceği anlamına gelmiyor. Gene temkinli ama kendi iyiğiliğin için sosyalleşmen gerekiyor. Özellikle bir kadın olarak senin fizyolojik ve psikolojik açıdan kendini toplumdan uzaklaştırmaman gerekiyor. Devlet hastahanesinden psikolog randevusu almanda fayda var çünkü sanırım birazcık yardıma şhtiyacımız olabilir bu konuda