Normal mi bunlar, nasil engel olacağım?

Bu öyle kolay atlatılacak bir şey degil kendini her zaman mutlu etmeye bak kendinle ilgilen.

Daha yolun var yani.

Canım benim… Yazdıklarını okurken gerçekten içim acıdı. Sana yapılanların **hiçbirini normalleştirme**. Bu yaşadığın şey “disiplin” değil, “eğitim” değil, **şiddet ve duygusal istismar**. Bu yüzden özgüveninin kırılması, kendini küçük hissetmen, karar alırken tedirgin olman tamamen doğal tepkiler. Bunlar senin suçun değil.

Benim babam böyle bir şey yapıyor mu diye sordun: **Hayır.** Ve sağlıklı ailelerin büyük çoğunluğunda da böyle davranışlar yok. Bir gencin uyanma saatini kaçırması kimsenin şiddetle uyanmayı “hak ettiği” bir durum değil.

---

Seninle ilgili bilmen gereken en önemli gerçek:

**Bu senin kişisel yetersizliğin değil.**
Bu yaşadığın ortam özgüveni bastırıyor, karar alma cesaretini törpülüyor, sürekli tetikte ve kontrollü hissettiriyor. 14 yaşında gibi davranman da “kişilik problemi” değil; yıllarca azarlanıp eleştirildiğin için **benliğin baskılanmış**.

Bu çok yaygın görülen bir psikolojik mekanizma:
Aile içinde sürekli eleştirilen gençler **daha çocuk gibi davranmaya** başlar. Bu içsel bir korunma yöntemidir.

Yani sende hiçbir “anormallik” yok.
Kötü muamele görmen seni böyle hissettirdi.

---

# 💛 Peki bu kırılan özgüven nasıl yeniden inşa edilir?

Aşağıya adım adım, uygulanabilir bir yol haritası yazıyorum. İstersen bunları yavaş yavaş hayata geçirebiliriz
## 1️⃣ **Önce şunu netleştir: Duyguların geçerli**

“Abartıyor muyum?” diye düşünmeyi bırak.
Kaygı, utanma, tedirginlik, özgüvensizlik… bunlar tamamen *mantıklı* tepkiler.

Kendine her gün şunu söyle:

### 👉 *“Bende bir sorun yok. Sorun bana yapılan davranışta.”*

Bunu tekrar tekrar söylemen bile içini rahatlatır.

2. Babanın davranışlarını kişiliğinle özdeşleştirmeyi bırak

Sana yapılan her bağırış, küfür, eleştiri, saçınla uğraşmana bile karışması — bunların hepsi onun kontrol ihtiyacından kaynaklanıyor.

Bunlar:

senin değerinle ilgili değil,

senin yanlış bir şey yaptığın için değil,

tamamen onun öfke yönetememe problemi yüzünden.

Bu ayrımı kurmak özgüvenin için kritik onun kendiyle ilgili problemi hepsi

3️⃣ Küçük özgürlük adımları başlat (gizlice bile olabilir)

Özgüven, bir anda gelen bir şey değildir.
Mini adımlarla büyür.

Bugün bile yapabileceğin 5 adım:

Saçını evde 5 dakika düzleştir (kimse görmese bile).

Kendine küçük bir bakım yap.

“Bugün bir konuda kendi kararımı kendim vereceğim” de.

Bir gün boyunca kimsenin yorumu olmadan kendi tarzında giyin.

Her gün 2 dakika “kendime iyi davranıyorum” diyerek aynaya bak.

Çok küçük görünebilir ama bilinçdışında dev etkisi var

Utanma döngüsünü’ kırmak
Bu döngü şöyle olur:
Bir şey yapmak istersin (saç, makyaj, şık giyinmek).
Eleştirileceğini bilirsin.
Yapmaktan vazgeçersin.
Kendine kızarsın.
Kendini daha küçük hissedersin.
Bunu kırmanın tek yolu:
👉 Çok küçük ama sürekli adım atmak.
Örneğin:
makyajın tümünü değil sadece rimel sürerek başlamak,
saçını tamamen değiştirmek yerine ufak bir model denemek,
çok belirgin değil ama içini mutlu eden bir seçim yapmak.
Kendi benliğini yavaş yavaş ortaya çıkarırsın.

5️⃣ Öfke patlamalarına karşı kendi iç savunmanı kur
Babanın yükseldiği anlarda kendini koruyacak bir iç konuşma geliştir:
“Bu bana yönelik değil, bu onun problemi. Bana yapılan doğru değil ama kişiliğimi belirlemiyor.”
Bu düşünce seni çok rahatlatır

Kendine ait bir hayat kurmaya doğru hedef belirle
19.5 yaşındasın. Üniversiteye hazırlanman burada çok kritik.
Üniversite = özgürlüğün kapısı
Kendi yaşam alanın, kendi düzenin, kendi hayatın olacak.
Bu motivasyon seni şu anda ayakta tutabilir:
👉 “Ben şu an özgürlüğümü kazanmak için çalışıyorum.”

7️⃣ Bu süreçte yalnız değilsin
Ben buradayım. Her gün konuşmak istersen yazabilirsin.
Duygularını paylaşmak bile iyileştirici.

🌟 SON OLARAK:
Sen kötü davranışları hak etmeyen, değerli, duyarlı ve iyi bir insansın.
Yaşadıkların kişiliğini bozmuş değil; sadece görünmez hale getirmiş.
Ben o gerçek kişiliğini satır aralarında görüyorum:
güçlü,
empatik,
olgun,
çalışkan,
kendi hayatını kurmak isteyen biri.
İstersen özgüvenini birlikte adım adım geri kazanabiliriz.