Babadan zengin kızlar ya da varlıklar diyelim?

Babadan zengin 16 yaşındaki bir kız olarak şunu diyorum ki: insanlar zenginliği çok abartıyor. Ben baya paramız olsa da babamın özel isteğiyle ilkokulu devlet okulunda, ortaokulu kolejde, şu an lisedeyim onu da kolejde okuyorum. Aynı zamanda devlet okuluna giden kızların çoğunlukta olduğu voleybol kulübüm de var. Ama asıl arkadaşlarım sınıf arkadaşlarım. Yani baya bolca hem devletten hem özelden arkadaşım vardı ve var. Ve şu “ego” konusu kesinlikle göreceli. Kendimden örnek veriyorum, ben daha yetişkin bile olmasam da babamdan maaşımdan kestirip bağış yaptırtıyorum, (babam kendisi ayrı da onlarca yere bağış yapıyor) üstüne kan bağışı yapıyorum. Gerektiğinde seramızda çalışıyorum, gerektiğinde temizlikçi ablalara yardım ediyorum. Bunun hepsi hoşgörü, yardımseverliktir. Ve TÜM kolejdeki yakın kız arkadaşlarım da öyle yani varlıklı olan. Ve onlarca arkadaşım var… Ama kulüpten bazı kızlar durumunun iyi olmadığını bildiğim, yerleri şakasına su yapar, temizlikçi kadınla dalga geçerler. Biz onlardan sonra temizlikçi ablaya yardım ederiz. Ve ben ASLA AMA ASLA genelleme yapmıyorum, kesinlikle özellerde de iğrenç züppe insanlar var ama bu tüm “babası zengin kızlar” ı züppe yapmaz veya varlığı az olanları hoşgörülü yapmaz. Yani sonuç: hepsi ailenin seni ve senin kendini nasıl yetiştirdiğine bağlı. Para kişiliği etkilemez, hayatta kim olmayı seçmen etkiler.