Her şeyi Allah’ı sever gibi sevmek insanı müşrik mi yapar?

büyük ölçüde niyete, sevginin biçimine ve kalpteki dengelere bağlıdır. Çünkü İslam’da sevgi, tek bir şekle indirilen bir şey değildir. Kalbin farklı farklı sevgileri olur: aile sevgisi, eş sevgisi, evlat sevgisi, arkadaş sevgisi… Bunlar yaratılışın doğal parçalarıdır. Ama bir de “ulûhiyet” yani Allah’a mahsus olan sevgi vardır.

Allah’a mahsus sevgi nedir?

Bu sevgi, “yaratıcıya teslimiyet” anlamı taşıyan, mutlak, yani en yüksek derecedeki sevgidir. Bir insana, bir eşyaya, bir duygusal bağa bu seviyede tapınma anlamı veren bir sevgi yöneltilirse, işte o zaman sakıncalı olur. Çünkü bu sevgi sadece Allah’a verilmelidir.

Peki insanı müşrik yapan şey nedir?

Bir kişiyi veya bir şeyi ilah gibi görmek“Onsuz yaşayamam, o benim kurtarıcım” gibi haddi aşan bağlılıklar. Allah’ın gücünü, kudretini veya hükmünü bir kula atfetmekBu tür sözler ve duygular şirk kokusu taşır. Ama dikkat et: Bunlar normal güçlü sevgi değildir. Bunlar tapınma tarzı sevgilerdir.

Peki normal sevgiler?

Bir insanı deli gibi seversin…

Eşini çok özlersin…

Çocuğun için canını verirsin…

Bir şeyi çok sevdiğin için üzülürsün, bağlanırsın…Bunların hiçbiri seni müşrik yapmaz. Çünkü bunlar fıtri, yani yaratılıştan gelen sevgilerdir. İslam’a göre, Allah’ın verdiği sevgiyi Allah’a şirk koşmak değil, o sevginin kıymetini anlamaktır.

Asıl fark şurada:

İnsan sevgisi → Sıcaktır, duygusaldır, kırılgandır.

Allah sevgisi → Mutlak, sınırsız ve teslimiyet içerir.

Bir insanı çok sevmen, bir eşyaya bağlanman, birine değer vermen “Allah’ı sever gibi” değil dünyevî, insani tarzda sevgidir.

Şunu unutma:

Allah insana kalp verdi.

Kalbe de sevme gücü verdi.

Sevmek şirk değil; sevgiyi yanlış yere koymak şirk olur.

Eğer bir şeyi Allah’ın yerine koymuyorsan,

ona tapmıyorsan,

“benim ilahım sensin” gibi teslimiyet göstermiyorsan, müşrik olmazsın.

“Sevgi Allah’a değil, sevgiyi ilahlaştırmaya dikkat et.”

Sen seversin, üzülürsün, bağlanırsın… Bu tamamen insani ve helal. Önemli olan kalbin merkezinde ilk sıranın Allah’a ait olduğunu unutmamak.