Severek evlenme ile görücü usulü evliliği kıyaslasanız hangisi daha iyi, neden?

Evlilik kolay bir durum değil ve insanların evlenmeden önce yeterince düşündüklerini ya da gerçekten emin olduklarını sanmıyorum. Mutsuz evliliklerin temel sebebi de bana göre bu. Sonuçta biriyle evlenmek, hayatının yarısından fazlasını onunla geçirmek demek. Sevmeden bir evlilik yürür mü? derseniz, zor derim. Çünkü sevmediğimiz biriyle aynı evde yaşamak insan için katlanılamaz hale gelir.

Ama şunu da biliyorum: Evlilikte en önemli şey sadece sevgi değildir; sevmek her zaman yeterli olmayabiliyor. Her sevdiğimiz insan bize uygun olmayabiliyor. Sevmenin tanımı da zaten budur; akıl değil, kalp seçer. Fakat biriyle aynı evde yaşlanmak için düşüncelerin ve hayat görüşlerinin de benzer olması gerekir. Bunlar yoksa, aradaki sevgi bağı zamanla yavaş yavaş solar; bir gül gibi. Sonra sıradan bir bağa dönüşür ve en sonunda mutsuzluk ve ayrılık kaçınılmaz olur.

Görücü usulüne de tamamen karşı değilim ama genelde bu tarz evliliklerde insanların birbirini tam tanımadan evlendiğini görüyoruz. Bu durumda da aynı sorunlar ortaya çıkıyor. Çok az tanıdığın biriyle aynı evde nasıl kendin olabilirsin ki? Bu yüzden insan, hayatını paylaşacağı kişiyi gerçekten her yönüyle tanımalı ve ondan sonra uygun olup olmadığına karar vermelidir.

Biraz konunun dışına çıkarak genel konuştum ama umarım sıkmadım.

İkisi de aynı şey. Görücü usulünde birini görürsün seversin evlenirsin. Diğerinde de bi aracı olmadan yine birini görüp tanışırsın seversin ve evlenirsin. Birinde aracı var diğerinde yok. Tek farkı bu.

Şimdi severek evlenmede bir emek var. Görücü usulü evlilikte zamanla ısınma var kabullenme var. Ama baktığında eski zamanda görücü usulü hep. Çünkü bu kaderdi ama sağlamdı da sabır ve sebat vardı