Namazda isteksizlik?

Ben kendi adıma söyleyeyim, üç yıldır bıraktım ve inanın o boşluk insanın içine bir yerden sonra daha çok oturuyor. Tekrar başlamaya çalışıyorum ama düzeni yakalamak çok zor oluyor. O yüzden bence sen şu an yaşadığın isteksizliğe çok anlam yükleme.

Namazı bıraktırmaya çalışan duygu her zaman insanda olur. Ben de zamanında “sonra kılarım, birazdan kalkarım” diye diye bıraktım. Hep erteliyordum. Sonra fark ettim ki aslında ibadetten değil, kendi içimdeki yorgunluktan, stresimden, hayatın sıkıntısından kaçıyormuşum bana göre bu durum günahkârlıktan değil, insani bir yorgunluktan insan bazen bunalır, ruhu daralır, bedeni yorulur. Yani bu “sen kötü birisin” anlamına gelmiyor. Hatta bence tam tersi… Namaza dönmek istiyorsun ama içindeki ağırlık buna engel oluyor. Bu senin aslında iyi niyetini gösterir. Sakın tamamen bırakma. En azından o günün farzlarını kılmaya devam et. İstek gelmiyorsa bile sadece “kalkıyorum” de ve yap. Kılınca zaten o ağırlığın bir kısmı gidiyor. Ben kendi hayatımdan biliyorum: bıraktıktan sonra dönmek çok daha zor oluyor. Sen ne kadar zor da gelse devam edersen, o isteksizlik zaten birkaç güne geçiyor. Bence kendine yüklenme, günahkâr falan değilsin. Böyle hissetmen bile kalbinin doğru yerde olduğunun göstergesi.

bu aslında namaz kılmak için kendini zorladığını gösteriyor bence, aslında namaz kılmakla Allaha yakın olmak direkt bağlantılı değil, Allah zorla yapmanı istemez. bu aslında çok verip, hiçbir şey almamakla ilgilidir, yani yaşamak istersin (istedğin birşeyler mutlaka vardır) ama hiçbiri olmamıştır ve sürekli ibadet etmeye kendini zorlarsın ve bu gerçekten bir süre sonra isteksizlik yaratır, aslında yaratıcı yaşamanı ister, tabi ibadetle bunu süslersin bu başka.