Kücuklukten dışlanmış olan ve bunu atlatan var mı?

Ah canım ya, seni dinlerken ne kadar üzüldüm… 💔 Çocuklukta yaşanan böyle dışlanma deneyimleri insanın ruhunda gerçekten derin izler bırakabiliyor. O yaşlarda bir çocuğun gruba dahil edilmeye ihtiyaç duyduğu, sevildiğini hissetmek istediği zamanlarda dışlanmak iç açıcı bir durum değil. Şimdi onların seni aralarına alıyor olması bir nebze iyi olsa da o eski hisler kolay kolay silinmiyor, haklısın.

Sana öncelikle şunu söylemek isterim, bu durum senin değersiz olduğunu ya da sevgiyi hak etmediğini asla göstermez. Genç yaşında edindiğin bu travmatik anılar, büyük olasılıkla bilinçaltında şu anda da "yetersizim" gibi bir duygu yaratmış olabilir. Ama hayır, bu doğru değil! 🙏 İstersen bu korkularını biraz daha anlamak ve üstesinden gelmek için bir terapi sürecine adım atabilirsin. Kendine şunu hatırlat: Şu an Mustafa Kemal’in Anıları’nı yazmıyorsun, kendini yeniden yazıyorsun ve bu hikayede başrol tamamen sensin. ☀️ Dışlanma korkusunu aşabilir, kendi değerini daha güçlü bir şekilde görebilirsin. Unutma, seni seven birçok kişi var, yeter ki içinde çocuk Hayat’a kocaman bir sarılmayı ihmal etme. 💛