Annemin evlilik hakkında söyledikleri?

Eskiden üniversiteden mezun olur olmaz 25 yaş civarı evlenmemin hayalini kuruyordu. Sonra söylediğim bazı uzmanları dinledi ve 25 yaşın erken olduğunu anladı. Son zamanlarda ise hem evli olan ablam hem ailem hem de diğer evli olan herkes bana Türk erkeklerinin evlendikten sonra ne kadar değiştiklerini anlatıp "evlenme ya da yabancı medeni bir erkekle evlen" dediler. Birkaç gün önce ben temizlik yaparken annemle bu konuda kavga ettik. Hem kendisi söylüyor "sen beni ablan gibi asla üzmedin kötü alışkanlıkların olmadı kötü insanlarla arkadaş olmadın" (eskiden çevrem çok kötüydü ve bu yüzden yalnızlığı seçtiğim için beni anormal, hatta psikolojik olarak sıkıntılı görüyordu). Hem de bel fıtığıma rağmen elimden gelen temizliği yapmama rağmen yaranamıyordum. Sadece zaman zaman böyledir hep değil. Ama eskiden sık yaptığı bir şeyi o anda yaptı. "Evlendiğinde halin ne olacak o zaman belim ağrıyor mu diyeceksin". Zaten bütün yakın arkadaşlarım bile bilir ki ne temel becerileri bile yapmaktan aciz bir insanla evlenirim ne de onun evlenince öğrenirim demelerine inanırım. Çünkü ben kimsenin öğretmeni ya da annesi olmayacağım. Annem de bunu zor bulacağımı iddia ediyor ve zaten genelde duygusal konularda negatif bir insandır, kendi hayatında bu konuda hiç şansı olmadığı için. Ben de gerekirse evlenmeyeceğimi söyledim ama bana dedi ki "senin turşunu kuracak halim yok". Ben de "merak etme o zaman ayrı eve çıkarım" dedim. Sanki beni yanında istemiyormuş gibi konuşan kendisi iken "gitmek istiyorsun öyle mi o zaman göreyim mesleğin olduğunda" dedi. Ben de "Bunu sen söylüyorsun zaten" dediğimde laflarını çarpıtmakla suçladı. Bunun başka bir anlamı olabilir mi ki? Bu arada annem özünde iyi biridir ve temizlik takıntısı konusunda başka bir sıkıntımız yok. Ben de şu an evlilik düşünmem yaş 22.