Kalp, kırmaya değer mi?

Adamın bir tanesi yeni evlenmiş ama çok kavga ediyorlarmış. Evde huzur yokmuş. Sürekli tartışıyorlarmış. Sürekli bir stres hali. Adam kara kara düşünüyormuş. Başını duvarlara vuruyormuş. Yani ben böyle bir hataya nasıl düştüm? Ben böyle bir yola nasıl girdim? Nasıl böyle bir karakter olduğunu göremedim.

Aklına ilmine çok güvendiği bir alim gelmiş. Adam alimin yanına gitmiş. Hocam yeni evlendim. Severek evlendik. Ama biz evlendik evleneli evde huzur yok. Tartışmadığımız tek bir gün yok. Çok mutsuzum hocam. Geceleri huzursuzluktan uyuyamıyor. Sabahları evden bir an önce kaçmak, çıkmak istiyorum. Ben artık bu yolda yürümek istemiyorum. Bu evliliği devam ettirmek istemiyorum. Bana akıl ver diyor.

Alim de sen bunları dert etme diyor. Bu şekilde söylemek istemezdim ama zaten bir aylık ömrün kaldı. Bir aylık bir hayat için düzen bozmaya gerek yok. İdare et. Sabırlı ol diye. Adam neye uğradığını şaşırıyor. Hiç aklında yok ölmek aslında. Eve gidiyor yeni aynı kadın, aynı konuşmalar, aynı tartışmalar ama adam cevap verecek tekat yok. susuyor. İkinci gün oluyor yeni kadın tartışıyor ama biraz daha az. 3üncü gün oluyor yeni bir tartışma havası var ama yok gibi de. 4üncü gün oluyor tartışmaya çalışmaya tepki yok. Kadın da susuyor. 4 gün sonra susuyorlar aslında. Aradan bir ay geçiyor, 1 buçuk ay geçiyor. Adam ölmedi hala. Şaşırıyor. Allah Allah. Ben hala ölmedim diyor. Yani nedir hikmeti?

Tekrar hocasının yanına gidiyor. Hocam diyor bir aylık ömrüm kaldı demiştiniz ama ben hala ölmedim. Hala yaşıyorum. Sen boş ver şimdi ölümü. Nasıl olsa bir gün öleceğiz de evde durumlar nasıl ondan haber ver diyor.

Bir ölüm korkusu sürekli tartışmanın olduğu, sürekli huzursuzluğun olduğu bir eve sükunet getirmiş. Bir ölüm korkusu. Nasıl olsa ölmeyecek miyiz ya? Nasıl olsa ölmeyecek miyiz? Yani kalp kırmaya değer mi?