Kızlar, Siz affedebilir miydiniz?

Beni kendine örnek alan teyzemin kızı ve beni sürekli çekiştiren dedikodumu yapan komşu teyzelerin önğnde falakaya yatırıp bağırta bağırta tövbe ettire ettire dövdü... zarar vermeden dövmek için sadece ayaklarımın altına vurması; vuracağı yeri sopayı önceden kendisinin belirlemiş olması hatta vurul şiddetini bile bilinçli ve sakin şekilde belirlemiş olması ve dayak sırasında neler yapamayacağımı bana defalarca söylenmesi çok korkunç hatırladıkça fena oluyorum aradan yıllar geçti ama içime sindiremiyorum... özellikle de direnç gösteremeyip teslim olmam ve objektif bakış açısıyla her bakımdan bana fayda sağlamış olmasını düşündürecek pek çok kazanımı sağlamış olması daha da travmatik kılıyor

Hayatına birçok yönden etki etmiş belliki.
Ama şu anda onunla uğraşman travmanı bitirmeyecek aksine daha çok aklına gelecek.
O yüzden bence hiç uğraşmadan şu anki hayatını yaşa

Bugünkü hayatım da onun iekillendşrdiği gibi işte... sigara içen birini görsem ayaklarımın altı karıncalanıyor. Günde 2 paket içerdim hemen bırakamadım tabi kaçamaklaeım oldu ama her yakaladığında falakaya yatırdı toplam 4 kere sağlam sopa yedikten sonra tüm direnişim kırıldı. Herkes diyor ki dayak işe yaramaz hiçbir sonuç vermez insan inadına daha çok yapar filan. Benim bu kadar kolay istediği şekle girmem adeta cici kızlara dönmem benim zayıf karakterli biri olduğumu mu gösterir... özellikle o komşu teuzeler ben dayaktan çığlık atarken aralarında "sıkıysa bir daha sabaha karşı eve sarhoş gelsin" dediklerimde mesela onlara ağızlarının payını vermek şöyle dursun kardeşime "dur ne olur dayanamıyorum dersimi aldım inan yalvarırım daha vurma tövbe bir daha sigara içmek yok" diye yakardım durdum