Ailenin küçük isteklere bile sinirlenme olayı bu bir tek bende mi var?

Evet yetinememek gibi algılanıyor. Benim küçükken babam yoktu 14 yaşıma kadar erkek kardeşimle beni annem büyüttü. Kanser hastası oldu 1 sene önce ameliyat olup, kanseri yendi onu anlamaya çalışıyorum çok haklı. Babamda çok sorumsuz bir insandır neyiniz eksik şöyle böyle diyip oturtup bizimle konuşmaz. İşe gider gece gelir televizyon izleyip yatar biz 4 kardeşiz. Annemi hayat bu hale getirdi. Ama annem bana küçükken çok olgun bir çocuktun erkek kardeşine göre derdi şımarık değildin senin bu huyunu çok severdim derdi. O gördüğü herşeyi isterdi ama ben olgunca düşünüp babam yok anneme yük olmamam lazım diyip almazdım bir defa annemin parası olmadığını biliyorum kardeşim hamburger yemek istiyorum diye tutturdu. Ben annemin parası yok almayalım dedim 11 yaşında felanım kardeşimde 10 yaşında. Annem alayım sende ye dedi ben yemedim ama kardeşim karşımda oturup o hamburgeri yemiştim hep taviz veren ben oldum küçük yaşta. Şuandada hiç birşeye tahammülüm yok sinirli biriyim.

Annemde sinirli birisi, burun ameliyatı olmak istediğimde ilk kızmıştı. Teyzemin gorumcesi yaptırınca teyzemde yaptiricam diyince. İkna oldu, annem hiç modern birisi değil özgürlük alanıma çok müdahale ediyor. Açık bir şey giyinmek istediğim zaman hakaretler ediyor. Ama ben yinede yapıyorum onu bastırıyorum beni bu hale getiren kendisi gerekirse saygımıda bozuyorum.