Bir günlüğüne tüm insanlık seni gerçekten anlayabilseydi, ne söylemek isterdin?

Gerçekten, şu dünyada herkes konuşuyor ama kimse kimseyi duymuyor. Herkes kendi doğrusu, kendi derdi, kendi haklı çıkma çabasında. İnsanlar farkında bile değil, bazen birini dinlemek, ona hak vermek değil; sadece senin de canın yanmış demek kadar basit bir şey. Ama bunu yapamıyorlar. Bir de şöyle derdim; İyilik yaparken poz kesmeyin.
Çünkü birçok insan iyi görünmek için iyi olmaya çalışıyor. Ama samimi bir iyilik, kimsenin görmediği anda yapılanıdır. Yani özetle, insanlık bir günlüğüne beni anlasa onlara kendi hızlarında boğulduklarını, birbirlerini kaybettiklerini söylerdim. Küçük şeyleri önemseyin, ama küçük insanlıkları kaybetmeyin derdim.