Bugün ne olsaydı iyi olurdu?

maalesef benim elimde değil ki...
Bazen çok koruyucu ailelere denk geliyorum :
" Nikahtan önce potansiyel sapık olaral bellediğiniz birine nikahtan sonra ne yüzle" Canım damadım " diyeceksiniz?"
dediğim de oldu.
" Beni bedavaya mı getireceksin?" diye çıkışan tiplerle de karşılaştım.
Toplum değerleri ile benimkiler uyuşmuyor maalesef

Aslında çok basit benim istediğim :
Bahanelere sığınmadan net konuşan biri.
Mesela istemiyorsa "istemiyorum " desin. Ama bana oyun oynamasın zira oyun oynayacak yaşımı çoktan geçtim.
Benim istediğim
" Hiçbir etki ya da baskı altında kalmadan kendi rızası ile karar verebilecek" biri.
Evlenmeye kalktığın zaman kadının pazarlık unsuru haline getirildiği diyaloglardan çok sıkıldım.
35 yaşına gelip de " Babam izin vermiyor gelemem," diyenlerden de...
Hepimizi anne - baba büyüttü ama " Benliği" olmalı kendi prensipleri kararları olmalı insanın...
Bir de iş hayatınn içinde olmalı. Bir gün olur da gitmek isterse çekip gidebilsin diye...

Elbette kimsin nesin bilemez. Ancak
" Masumiyet karinesi" denen bir şey var.
Yani demem o ki
Damat adayına first class beyefendi muamelesi yapılmalı, ama ona hissetirilmeden de kontrol edilmeli.
Mesela kızın anlık konum paylaşımını açık tutması gibi..
Ama alenen kızını savunan bir baba görünce insan benim gibi sert tepki veriyor.
En iyi cevap için de teşekkür ederim