“Ayyyy Sen tanıdığım en marjinal insansın.” Dese Siz Ne Anlarsınız?

Marjinal… Ya bu kelimenin anlamına baktığında
"kenarda, kıyıda, köşede kalan, sıradan olmayan, normların dışında duran kişi falan diye geçiyor."

.

Ben marjinalim sen marjinalsin demek baya bir komik geldi.

Yow herkes bir şekilde “ben bildiğin gördüğün tanıdığın sıradan insanlardan farklıyım” modunda...
takılmıyor mu zaten?
Yani marjinal denilen şey de baya sıradan olmuş. Ortalık “marjinal” sıradan olmuş ama bunu inkar edenler de dolu... O zaman?

— “Ayyyy sen tanıdığım en marjinal insansın.”

Haa… Kim ben mi? Yok be tövbe de Allah yazdıysa bozsun falan mı desek ya da… O ne demek la?

Ben mi en marjinalim? Yani herkes marjinal ama ben marjinalin marjinali miyim?
Yoksa bana bakıp da “asıl kenarda köşede kalmış sensin” mi demek istiyor?

Alooow hişşş… Bu bir övgü mü, yoksa gizli bir gömme mi layn?

Ya bir sorsam mı? Sormasam içimde kalır. Sorsam imaj pert olabilir.
Dur, bunu çaktırmadan marjinal bir tarzda ve üslupta sorayım en iyisi:

— “Ooo, Profesör psikolog gel gel anlat bakalım senin şu marjinalden anladığın neymiş? Bakayım doğru mu biliyorsun anlayalım.”

— “Yaaa, sen farklısın işte.” höng...

Lan iyi de herkes farklı!
Herkes sıradışıyım diye bağırıyor.
Sıradışının sıradanlaştığı bu dünyada yani bir ben mi en uç kıyı kenarda duruyorum?

Al buyur, tüm sana ait romantik düşünceler uçtu gitti.
Otur düşün: “Ya ben marjinalim de haberim yoksa?”
Layn bu kötü bir şey mi oluyor?
En marjinal olduğumu bilmeden yaşamak… Çok üstün biriyim ama bunun farkında değil miyim?
Aga, şayet böyle ise ulan marjinal burada “zalak” anlamına gelir. Hay tanasını anasına satayım ya...
Yarın biri “Abi senin haberin yok ama sen marjinalin kralısın” derse?

Ya… Ben o zaman şimdiye kadar boşuna mı sıradan takıldım?

Aç aç hemen Molla Google’ı aç... Yaz, sor bakayım.
Aha KızlarSoruyor’da buna benzer bir şeyler yazmışlar.

Oha ohaaaaa layn!
Marjinal olmak dediğin şey bazen saçına yeşil boya sürmek, bazen ters yürümek, bazen de herkes gülerken sessizce ağlamak…

Ama en marjinali ne biliyor musun? Hiçbir şey yapmadan, olduğun gibi kalmak. Çünkü o kadar insanın “farklı olmak için aynılaştığı” dünyada sade kalabilmek bile en marjinal hareket.

O yüzden biri sana “En marjinal sensin” dedi mi, fazla sorgulama. Belki gerçekten kenarda köşede bir yerde duruyorsun, belki de tam ortada ama farkında olmadan herkese ayna tutuyorsun. Ne fark eder ki? Hem ne demiş atalar: Marjinalin küçüğü olmaz, büyüğü de aynı boktur.

En sonunda kafada bir soru beliriyor:
“Layn… Nereden soktun şimdi bu marjinal mevzusunu kafama?”

Ama işte hayat bu… İnsan hem gülerken içten içe dertleniyor.

En marjinali de belki tam da bu... Gülerken ağlatabilmek, ağlarken güldürebilmek.