İşsizim, fakirim, sefilim, yalnızım, neden yasamali o zaman?

Kalkacak param da yok cevrem de memleketten uzagim. Herkes gibi hayat yasamiyorum, 5 ay calisip dolandiriliyorum bes parasiz mahsur kaliyorum.
Som umudumu da o yedi. Belirli seviyede olmam gerekirken daha adim bile atamadim, 26 yasina kadar kendimi gerceklestiremeden asalak gibi yasamayi kaldiramam

ozaman yine çalışmaya başla seçimlerini 2 kez düşün , ve önce hayatı sevmeyş olduğu gibi kabul etmeyi öğren , yani birisinin evi var diye seninde olmak zorunda değil , hayıflanmayı bırakman ve işe koyulman lazım , bu şekilde yaşanmaz , yani iş seçme statü seçme , emşn ol daha rahat yaşarsın , alacağını parana göre al , dolandırılmak senin hatan ama ders olmuş sende ders çıkar , karamsar olmak yerine umutlu olursan her şey çözülür , inan senden 100 kat kötü insanlarla konuşuyorum , o yüzden silkin ve kendine gel

Benim durumundaki insanlar mesleginde 4. yilini deviriyor evlenip balayinda mis gibi tatilde. Hayatimi meslegime gore verdim elimden baska is gelmiyor insaatlarda geceler kadar calistim dukkan actim haftalarca ama dogru duzgun para alamadim.
Caresizlikten dolandirilmak pahasina calismak zorunda kaldim aile baskisi var 2 senedir is bulamiyorum.
Iyi kurumlar zaten yuzume bakmiyor.
Daha iyi yasamak icin kendimi felistirdim ama daha da dibe gidiyorum

daha erken meraklanma hepsi olur ama , sen sürekli başkalarını düşünerek , ne yaptıklarını kafana takarak bi yere varamazsın , her insan farklı kadere sahiptir