Eskiden olsa vicdan azabı çekerdim?

Bir yerden sonra ben ne yaparsam yapayım memnun olmayacak düşüncesi oturuyor ya işte orada kopuyor insan. Senin de artık kendi hayallerin hedeflerin var ve bunları ertelemek ya da başkalarının geçmişiyle boğulmak zorunda değilsin. Annenin gençliğini yaşayamadığı için üzülmesi anlaşılır bir şey ama bu senin görevin değil. Onun eksik kalan taraflarını sen tamamlayamazsın. Sürekli bir vicdan yüküyle hareket etmek insanı hem tüketir hem de hayatta olduğu yerde saydırır. Sonuç olarak hissettiğin şey çok insani. Hatta olması gereken bir kırılma noktası bu. Çünkü herkesin bir doyma yeter deme noktası var. Seninki gelmiş gibi görünüyor ve bu da hayatın normal akışında olan bir şey.