İlişkiye şans versem mi?

Yakın zamanda görücü usulü nişanlandığım biriyle bazı zorluklar yaşadık ve birkaç hafta önce ayrıldık. Başta isteyerek ve iyi niyetle yola çıktım; hem karakter hem de ahlaki yönden uyumlu olduğunu düşündüm. Nişan sürecinde güven ve sıcaklık vardı; nişanlım anlayışlı, saygılı ve dini hassasiyetleri olan biriydi. Sadakası, orucu, ailesine ve çevresine olan merhameti beni rahatlattı. Başta sevindim, hem kendi değerlerime hem de ailemin geleneklerine az da olsa uyum sağlıyorduk. Ama süreç uzadıkça ve ailemin müdahaleleri artınca durum zorlaştı. Uzak bir ülkede yaşamamız ve sık görüşemememiz, sürekli baskı ve yönlendirmeler, hem nişanlıma hem bana olan tavırları etkiledi. Ben kendimi yalnız hissettim, kaygım arttı. Tavırlarımız değişti; sanki davranışlarımız yapmacık, doğal gelmiyordu. Ben de sürecin baskısı altında değiştim, evlilikten ve ailemden soğudum. Beklentilerimiz ve önceliklerimiz farklılaşmıştı. Bu süreç imanımı, ibadetimi ve ruhsal sağlığımı olumsuz etkiledi. Özgüvenim sarsıldı, kendime zarar verme eğilimleri ve utanç hissettiğim anlar oldu. Okul ve işimde de olumsuz etkiler gördüm. Bu ayrılıktan mı yoksa çevre baskısından emin olamıyorum artık ama çok yoruldum. Bazen kalbimin taş gibi donduğunu hissediyorum. Ek olarak: Partnerimle zaman geçirmenin doğal olmadığını, onunla vakit geçirmenin bile sıkıcı geldiğini fark ettim. Artık onun bana zaman ayırıp ayırmadığı önemsemiyordum; ne yapıyorsa yapsın. Gelecek planları, düğün tartışmaları ve sorumluluk paylaşımı konusunda anlaşamıyorduk. Onunla bir gelecek göremiyorum, ve ona karşı saygımı kaybettim. Bana iyi ve anlayışlı davranöaya çalışıyordu görüyordum ve üzüldüm açıkçası. Bende onu başta sevmeye başlıyordum ama çabuk sıkıldı benden. Artık nişanlı gibi değil birinin gelini/damadı gibiydik sanki. Ayrılmaya karar verdiğimizde ben çok üzülmedim artık. Hayırlısı dedim. Annrm ve görümcem çok üzüldü. Dünür ailesiyle bağ kuramadım. Öyle bir aile kurmak zor geliyor bana kaygılarım var. Adam her sıkıldığımda giderim diye güvenmiyordu bana ve bu artık beni bunalttı. Soğudum ondan. Şimdi de buluşmak istiyor. Ne yapmaya çalışıyor anlamadım.

Güncellemeler
8 ay
Şöyle bir ekleme yapacağım:
nişanlım benden sıkılmaya başladığını düşündüm. Ayrı ülkelerde olmamız, düğünün ertelenmesi, ailemin üzerimdeki baskısı ve sosyal çevremden uzaklaşmam beni çok yıprattı. Arkadaşlarımla da aram açıldı. Ailem ayrılma isteğimi kabul etmedi, beni eve kapattı. Panik ataklarımı ve bayılmalarımı önemsemediler, hatta yalan sandılar. Bu süreçte çok yalnız ve çaresiz hissettim. Manipülasyon ve baskılar yüzünden evlilikten de soğudum. Şimdi antidepresan kullanmaya başladım.
Güncellemeler
8 ay
Çok üzgünüm.. umutlandım bende ama mesajdan görünmüyor tabii insanın duyguları. Biz nişanlandığımızda seviyor gibiydi. Yüzük takarken elleri titriyordu, bana laf söylemesinler diye dikkat ediyordu görüşmemizde, sesi titrerdi. Adam o kadar heyecanlıydı ki sanki gözüne bakmıyordum belli ki çok umutlandı. Sonra mesajlaştık ama çok hızlı sıkıldı benden. Ben sakin bir insanım, alışa alışa insanlarla bağ kurarım. Ama ne yalan söyliym heyecanlanıyordum. Tekrar yanlış umutlanmaktan korkuyorum
İlişkiye şans versem mi?
Cevapla