Ben neden böyle bir kaderin içindeyim?

Normalde babamın yanında kasiyerlik yapıyorum yani kendi yerimiz ve eleman almıyorlar sürekli bana alıştıkları için beni çağırıyorlar ama amelelik yapmaya. Her neyse pazar günü bile gidiyorum dinlenme günüm yok. Bu hâl böyle olunca insan bir süre sonra çok sıkılıyor. Kendimi avutuyorum. Allah'tan okulum var da gidicem kurtulucam diyorum sadece 29 eylüle kadar dayanmam lazimm. Bu günde ehliyet dersim var. Beni idare edemiyorlar. Babam az önce aradı sabah gelip o saatte çıksaydın dedi. Erkek kardesimde okul olmadığı zamanlar geliyor yardıma. Fakat sürekli kasada bulunmak istemiyor. Çıkmak istiyor mecburi babam da ya kendisi geçiyor ya da ben geçiyorum. Böyle yani. Her şeyi elimden geldiğince fazlasıyla yapıyorum. Bir gün isim oldu mu en kötüleri ben oluyorum. Ne yapmam lazım ya? Bu durumu yaşayan var mı?