Bir insan dini inancını hoşlandığı kişiye mi itiraf eder yoksa laf olsun diye mi söylemiştir?

komşunun oğlunu seviyorum. Evlerine gittim çorba götürdüm kellepaça annesi ayağını kırdığı için. Kek götürdüm annesi ben et yemiyorum dedi ama o ben sporcu adamım yerim dedi. Kek götürdüm gün desit olduğunu söyledi. Sesi değişiyor gibi benim yanımda heyecandan. Karadenizli gerçi oranın insanının bi özelliği mi ki de heyecanlı konuşmak diyorum. Onu ilk gördüğümde yanıma banka oturmuştu ama ben o dönem çok gergindim iyi değildim. Ona bakamadım. Sonra yanımdan koşarak gitti banka oturduğu gün heyecandan ölecekti ama bu birkaç yıl önce oldu. Ne yapıyorsun dedi karşılaştığımızda spora yoğunlaştım dedim ben de yapıyorum eskiden ağırlık kaldırıyordum şimdi kickboks falan dedi. Çocuğa açılacağım kahve teklifi yapıp. Ama benle ilgileniyor mu bilmiyorum. Eskiden yani banka oturduğu gün heyecandan konuşamamıştı bile. Ama çocuk bunları bana ilgisi olduğu için mi yapıyor yoksa laf olsun diye mi yani bana karşı ilgisi yok mu öylesine biri gibi mi görüyor beni hiç bilmiyorum. Kafam çok karışık. Sizce bir insan deist olduğunu herkese söyler mi? Bana bir ilgisi var mı hiç bilmiyorum. Sizce var mı?