20 yaşındayım, aile evi artık çekilmiyor. Ne önerirsiniz?

Ayrı eve çıkamayacaksan kendine odaklanmaktan Başka çare kalmıyor geriye Ben de seninle aynı durumdayım bilmiyorum söylediklerim yardım edebilir mi sana ama ben bahsedeyim Belki sen de uygular fayda görürsün bir kere babama çok gıcık oluyorum 5 dakika sohbet edelim kavga etmeye başlarız sanki Adam içindeki çöp kamyonunu bana boşaltmak istercesine bir konuşma tarzı var ne zaman konuşsam içim daralıyor kendisiyle Bu arada söylemek isterim ki bahsedeceğim şeyler kendilerine ne kadar anlatmaya çalışsam da anlaşamadığımız üstesinden gelemediğimiz onların kabul etmediği bu durumlarda benim yaptığım şeyler olacak. aynı sofraya oturmamaya özen gösteriyorum Çünkü oturduğum zaman sürekli rahatsız oluyorum Eğer oturmak zorunda kalıyorsam da bir an önce yemeğimi yiyip kalkıyorum açıkçası odama kapanıyorum kendimi ibadete veriyorum ekstra ibadet ediyorum farz ibadetlerden sonra gücüm yettiği kadar gerçekten bayağı iyi geliyor bana kitap okumak iyi geliyor neyin bende eksik olduğunu düşünüyorsam onunla ilgili bir kitap okuyorum ya da araştırma yapıyorum videolar falan izliyorum bunları kenara kaydediyorum bazen sonra dönüp Okumak iyi geliyor moduma göre değişiyor birazcık da neler yaptığım. saplanıp kalmamaya çalışıyorum o uyuşturucu misali hislere. Her ne kadar bazen zor olsa da bazı şeyler, bunu korumak falan mesela direnmeye calisiyorum. sevdiğim şeylere de zaman ayırıyorum bunlara da bol bol yatırım yapıyorum mesela Belgesel izlemek belki basit gelebilir ama şu şans kaşığı videolarını falan izlemek bana iyi geliyor. d bir başkasından pek bir şey talep etmiyorum yani Mesela dostlara anlatmak gibi Çünkü onlar da nereye kadar dinleyebilir ve günümüzde biliyorsun pek iyi de dinleyici olmazlar bizi kötü yönlendirebilirler Onun haricinde koz olarak kullanabilirler bir can sıkıntında yüzüne çarpabilirler O yüzden onlardan beklentim yok kendimden beklentim var daha çok dost arkadaşlarıma bunlardan bahsetmeden keyifli vakit geçirdiğim bir kar sayarak arkadaşlığımı devam ettiriyorum Çünkü gerçekten bende de dert Bitmiyor sonu yok Öyle işte kısacası hangi davranışlarından şikayetçiysem ailemden onu davranışlardan uzak duracak şekilde davranıyorum kendimi korumaya çalışıyorum elimden geldiğince ben genel olarak böyle başa çıkıyorum

20 yaş mı? Bu daha başlangıç, o yüzden sabırlı olup onlarla iyi geçinmeye çalış 😀 Zor ama imkansız değil. Bazen savaşlar çıkar ama sonra yine barışırsınız. Unutma (istisnalar hariç) kimse seni ailen gibi sevmez ve sahiplenmez. Ayrı ev fikri güzel ama kız olmak ve ekonomik durum bu fikri desteklemiyor ne yazık ki.