Gerçekten "gerçek bir dostum var" diyebilir misin?

Tam inancımı kaybettiğimde aramayı bıraktığımda hayatıma yavaş yavaş incitmeden giren kaderin bizi bir araya getirdiği ve benim gündüzün kalabalığından, incitici gürültüsünden kaçtığım gece gözlü bir dostum oldu. dost bile diyemedim ilk başta o derece güven ve inanç sıkıntım vardı. Üç sene oldu bağlar daha da derinleşti. Hiç ilk günkü gibi demeyeceğim çünkü ilk başta hiçbir çekim olmamıştı. Zamanla, tanıdıkça ve olaylar karşısında birbirimize olan doğal tutumumuzla derinleşti bağımız. Romantizmi elden bırakınca gerçek ilişkiler gün yüzüne çıkıyor. İyi ki bulduk onunla birbirimizi, daim olmasını isterim.

Çocukluk arkadaşım var, liseden samimi olduğum arkadaşım var, hafızlıktan samimi olduklarım var ama dostum bu kimseye daha demedim, dost demek her haliyle kabül görüp sevmek demek, eleştirilmeden yanın da huzur bulmak demek…