Böyle bir durumun nedeni nedir?

Yazıma şöyle başlayacağım umarım bu yazdıklarım doğru ve anlayışlı kitlenin önüne düşer.
Ben, zaman zaman birleriyle görüşüyorum tanışıyorum fakat kesinlikle o insanlara bağlanamıyorum bir şeyler de hissedemiyorum. Sonra hem onlara hem de kendime haksızlık etmemek adına konuşmayı bitiriyorum bir iki hafta içinde.
Bağ kuramamak da beni üzmeye başladı. Ne zaman hayat arkadaşımı bulacağım, sevdiğimi istediğimi nasıl anlayacağım? Ben bir yandan da kaçıngan bağlanma sergiliyorum. Tam seveceğim insan çıkmadı belki de
Kendimden bahsedecek olursam beni tanıyan farklı birisin ifadesini kullanıyor. Ve tanıyan beni bırakmak istemiyor. Öyle ifade edeyim. Bunları kendimi övmek için yazmıyorum ama farklı bir ruha sahip olduğumu düşünüyorum. Baktığım yerde onlarca anlam görüyorum, hislerim aşırı kuvvetli. Hissederek yaşayan biriyim. Öğrenmeyi, konuşmayı aşırı seviyorum, duygusal ve samimiyim. Güzel olduğumu etkilediğimi söylüyor insanlar da. Bu derinlikte olunca insan kendine birçok insanı layık görmüyor. Yani şöyle evlilik hayat arkadaşlığı arkadaşlık değil sonuçta basit değil. Hayatıma alacağım kişi benim mükemmelim olmalı diye düşünüyorum.
En son yine birisi tanışmak istedi tanıştık çocuk aşırı etkilenmiş ama bende his daha oluşmadı. Ben hem hissel hem de mantıksal biriyim ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum. Çocuk iyi biri benden 4 yaş kadar büyük ben devlette çalışıyorum o özel bir yerde. Biraz mantık biraz duygu arıyorum. Birkaç görüşme sonra sever miyim bilmiyorum bu kalp kimi arıyor onu da bilmiyorum