Bana iyi mi kötü mü geliyor?

Ben görücü usulüyle nişanlandım; başta ilişki çok iyiydi, her şeyi paylaşıyorduk, karşılıklı saygı ve değer vardı. Zamanla güven kırıldı ve iletişimimiz bozuldu. Adamın işleri yoğunlaştı, uzak mesafe ve ailelerin karışması işleri zorlaştırdı. Mesajlaşmalar monotonlaştı, konuşmalarımız eğitim ve iş konularıyla sınırlı kaldı, ben konu açmaya çalıştım ama olmadı, sıkıldım; yaş farkı da etkili olmuş olabilir. Tekrar telefonda konuşalım ve buluşalım dedik ama tek denemede işler mahvoldu.

Ben Z kuşağı, modern ve dindar biriyim; o Y kuşağı, gelenekçi ve aile odaklı. Beklentilerimiz farklı: ben yakınlık, destek ve birlikte zor zamanlarda güven isterken, onun yaklaşımı daha “evlenince vakit geçirme” üzerine. Aile baskısı ve çevre de işin içine girince, hem ilişki hem kendi hayatım beni çok yordu. İçimi bildiğim halde evlensem, sorun çıksa geri dönüşü yok diye düşünüyorlar. Son konuşmamıza kadar iletişimimiz günlük ama yüzeyselydi. Kendimi çok yorgun ve sıkışmış hissediyorum; nişan döneminde bu kadar yıpranmak normal mi, bilmiyorum.

Bana iyi mi kötü mü geliyor?
Cevapla