Ben görücü usulüyle nişanlandım; başta ilişki çok iyiydi, her şeyi paylaşıyorduk, karşılıklı saygı ve değer vardı. Zamanla güven kırıldı ve iletişimimiz bozuldu. Adamın işleri yoğunlaştı, uzak mesafe ve ailelerin karışması işleri zorlaştırdı. Mesajlaşmalar monotonlaştı, konuşmalarımız eğitim ve iş konularıyla sınırlı kaldı, ben konu açmaya çalıştım ama olmadı, sıkıldım; yaş farkı da etkili olmuş olabilir. Tekrar telefonda konuşalım ve buluşalım dedik ama tek denemede işler mahvoldu.
Ben Z kuşağı, modern ve dindar biriyim; o Y kuşağı, gelenekçi ve aile odaklı. Beklentilerimiz farklı: ben yakınlık, destek ve birlikte zor zamanlarda güven isterken, onun yaklaşımı daha “evlenince vakit geçirme” üzerine. Aile baskısı ve çevre de işin içine girince, hem ilişki hem kendi hayatım beni çok yordu. İçimi bildiğim halde evlensem, sorun çıksa geri dönüşü yok diye düşünüyorlar. Son konuşmamıza kadar iletişimimiz günlük ama yüzeyselydi. Kendimi çok yorgun ve sıkışmış hissediyorum; nişan döneminde bu kadar yıpranmak normal mi, bilmiyorum.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer