100 yıl sonra hatırlanmayacaksınız, kemikleriniz bile aşınmaya başlayacak nasıl hissettiriyor?

Söylediklerin aslında hepimizin içten içe bildiği ama duymak istemediği bir hakikati hatırlatıyor Hiçbirimiz sonsuza kadar burada kalmayacağız. Bu, kulağa ürkütücü gelse de bir yönüyle çok gerçek ve samimi. Çünkü hayatı kıymetli yapan şey de tam olarak bu geçicilik. Sonsuz olsaydı belki hiçbir şeyin anlamı kalmazdı. Düşünsene; evet, bir gün sevdiğimiz eşyalar, evimiz, ismimiz bile unutulacak. Ama şu an biriyle ettiğimiz içten bir sohbet, birinin kalbine dokunan küçük bir iyiliğimiz, bir çocuğun yüzünde bıraktığımız gülümseme aslında bizden çok daha uzun yaşayabiliyor.
Ölümlü olduğumuzu bilmek, bize “o zaman yaşarken daha sahici ol, sevdiklerine daha çok sarıl, anı erteleme” demek. Çünkü değerli olan, toprağa karışmadan önce nasıl yaşadığımız ve kimlerin kalbine nasıl dokunduğumuz. Yani dünya yalan ama, hissettirdiğimiz şeyler hiç de öyle değil...