27 yaşındayım hiç sevgilim olmadı çok üzülüyorum halime. Neden kızlar beni istemiyorlăr neden benimle sevgili olmuyorlăr?

Başkalarına gelince zamanı geliyor bana gelince zamanı gelmiyor. Benim beğendiğim çıkıyor ama beni beğenmiyorlar benim beğenmediğim mi beni beğenecek anlamına geliyor? Kafede biriyle tanışmak istiyorum ama nası tanışacağımı bilemiyorum Kadıköy'de yine az da olsa tanışabiliyordum Ankara 'da tanışamıyorum tanışma yolum sohbete dahil olmak direk masalarına gidip merhaba desem sapık gözüyle bakacaklar diye korkuyorum. Mesele o ben görücü usulü evlenmek istemiyorum Annemin bulduğuna razı olmaktan korkuyorum git gide görücü usulüne doğru gidiyormuş gibi hissediyorum hem kızı zorlamış gibi olursun belki kızın sevgilisi vardı ama benimle zorunda kalıyormuş gibi olmasın. Ben kendimi erkek gibi hissetmiyorum kızlarla sevgili olan erkek olursam gerçek erkek olacağımı düşünüyorum seni yadırgarlar şaşırırlar ki ben bunu yaşadım. Babam gibi görücü usulü ile evlenmek istemiyorum acınası bir durum bence kendin gayret edip bulmak daha iyi geliyor ben buldum. Ben buldum demek daha iyi annem veya babam bulacaksa ben niye yaşıyorum kaç yaşına geldim devamlı iş bulamadım babamdan evlerden gelen kirayı alıyorum aylık olarak iş arıyorum arıyorum istediğim işi bulamıyorum. Özel üniversitede okudum babam karşıladı %50sini sanki babam kimseden yardım almayarak tek başına yaptı imkanını ben yardım almak zorunda kalıyorum neden ben deniyorum olmuyor. Babam yol gösteriyor bak baba ben yapabiliyorum demek istiyorum çabalayıp herkesten geride kalmak canımı acıtıyor.