Kadın sığınma evini aradım, dövülmüyorum diye yaptıkları tek şey tavsiye vermek oldu?

Bedava yaşamak isteyen insan çalışmak istediğini söylemez. Bana para verin der. Anlama kapasiten yok galiba.

İşim yok, çocuğuma bakan yok, ailem biz sana da çocuğuna da bakmayız diyo. Evli olduğum kişinin maddi durumu sıfır. Aldığı maaşla bile zor geçiniyoruz. Devlet bakmıyo. Ne yapardın yerimde olsan?

Nerden bulucam onları abi? İş bile bulamıyorum

maalesef Türkiyede yaşamıyorum bulunduğum ülkede böyle bi platform yok

Hayır kaçmadım görücü usulüyle evlenmiştim

Maalesef evet. Zaten dindarlardan çıkar ne çıkarsa. Evlendiğim adamda dindar. Dövmüyo ama kısıtlamaktan boğdu beni yıllardır. Aileme anlatıyorum ailem ondan beter. Bi tane insan yok etrafımda. Bi rahatsızlığım oluyo ona söylüyorum, senin de oran sıkıntılı şuran sıkıntılı diye bıktığını söylüyo. Bi süredir işinden ayrılmıştı borç ihtiyaç birikti. Şimdi idare etmelik bi işe girdi ama 2 günde bir izin alabilir. İzin alırsa az maaş alır. İzinlerini kullanma en azından durumumuz düzelen kadar diyorum, benimle kavga etti sen bana çalışıp kendini çok fazla yorma demelisin sen benden yorulsamda çalışmamı mı bekliyosun? Diyo
Evet bunu bekliyorum?
Sende kendine iş baksan güzel olur dedi. Dün akşam ilanlara baktım. Daha önce kursuna gittiğim bi iş dalında bi işletmeye başvuru yaptım tecrübesiz işçi almıyoruz deyip reddettiler. Hiç bi yerden desteğim yok.

Çalışsam maaşım yetecrk mi? Ailem eve almıyo. Alsa o da ayrı sıkıntı annem sabahtan akşama kadar beynimin etini yer giyimime çok karışırlar boşuna denmemiş kadının adı yok diye ne koca evinde ne büyüdüğüb ailede insan yerine konulmuyosun esaret altında yaşıyosun onların isteklerine göre giyiniyosun yaşıyosun. Bu gün ilk defa gerçekten intihar etmeği düşündüm bi an çünkü biraz sığınma evlerinden umudum vardı o da sadece tavsiye eviymiş. Tek üzüldüğüm şey çocuğum. Ben ölürsem o ne yapar😓

Neden boşanmayımki ben insan değil miyim? Benim de güzel bi hayatım olamaz mı? Benim de hayallerim var, isteklerim var. Ben de bi kadın gibi yaşamak istiyorum. Böyle muhtaç aciz bi konumda olabilirim ama ben güzel, hayat dolu, eğlenceli, hevesleri, istekleri olan, gayet aklı başında, çok güzel konuşma nutuk becerisi olan, aydın görüşlü genç bi kadınım. Bekar kızlar gibiyim beni gören anne olduğumu bile anlamaz. Ben neden hayatımdan vazgeçeyim? Bana yazık değil mi?

Tamam da benim çıkış yolum yok ki başka. Adam beni sürekli 2. Çocuk istiyorum diye sıkıştırıyo. Daha birine bakamıyosun 2. Çocuğuna nasıl bakıcaksın? Diyorum. Ayrıca ben bu adamla temas etmek istemiyorum. Psikolojim çocuk bakmaya elverişli değil. Gün içinde sürekli uyuyorum enerjim yok. Evin günlük işlerini zor yapıyorum. Bu adama kaç kere onunla cinsel temas edemeyeceğimi, ondan aşırı derecede soğuduğumu söylediğim halde yine bana zorla dokunmaya çalışıyo. Hayır dediğimde kavga öfke krizleri, ardından defol git o zaman ailenin yanına diyo. Beni sürekli baskılayıp razı olmama mecbur bırakıyo. Benim psikolojim bunu kaldırmıyo. Sen bu duygunun ne demek olduğunu anlayamazsın. O bana zorla dokunurken buna maruz kaldığım anda kaç kere içimden Allahım bana yardım et diye çığlıklar atıp yardım istedim. Ondan cinsel anlamda uzaklaştığımı aileme söylediğimde annem beni defalarca arayıp ona yakınlık vericeksin amacın ne senin? Diye ağzına geleni söyledi bana. Ben hayat kadını mıyım ki duygu hissetmediğim adama sırf böyle olmalı diye onunla yatıcam? Lütfen bana söyler misin yaşayabilir misin bu şekilde?

Ben onu bırakmamki. Nereye gidersem benimle gelir. Hiç bir adama da ezdirmem çocuğumu. Öyle annelerden değilim ben. Kendi babası bile onu incitse hemen gidip müdahele ediyorum çocuğuma kızma diye. Gerçi o çok kızmaz ama yinede çocuğumu biri incittiğinde tepki veriyorum çünkü benim annem ben babasız büyüdüm beni akrabalarım itip kaktığında korumazdı uzaktan bakardı. Bu bende travma oldu en hassas noktam çocuğumun birinden korkması, küçük düşürülmesi, ötekileştirilmesi, kırılması.

Evet

Hiç anlaşamıyoruz ve sevmiyoruz. Tanısan aynı evde kalsan sende soğursun o kadar sinir sıkıntılı bi adam. Ailem asla kabul etmiyo. Kabul etese bile güç bela ederdi herhalde ve burnumdan getirirlerdi her gün. Ailemin yanına ne zaman misafir gitsem hep beni suçlayıp lavga ediyolar kötü davranıyolar zaten maddi durumları da kısıtlı

Daha okula gitmiyo küçük