Aile ve arkadaş ilişkileri?

Her zaman kendi bildiğini okuyan ve doğruları olan biriyim. Yanlışa yanlış der ailem ya da arkadaşım yapmışsa doğru demem. Agresif biriyim aslında ama normalde kolay sinirlenmem. Dışardan öyle görüyorum ama çok eğlenceliyim ve yanımdaki insanlar kolay kolay benden sıkılmaz. Daha bir kaç saat önce arkadaşımın yaptığı bir hatanın hata olduğunu söyledim diye bana cephe aldı ve çok takmadım insanları hemen hayatımdan silerim ve yasını tutmam pek yapımda yok. 3 yıllık bi ilişkim var ve neredeyse her günümüz beraber geçer. Kuzenlerim bu yaz geldi kuzenimin annesi beni pek sevmez kızını sürekli kötü yola düşürüyorum gibi düşünür. İnsanlar ben bişi yapmadan benim hakkımda kesin hüküm kesiyor ve bu canımı sıkıyor. Kuzenimle çok iyi anlaşıyoruz ve benden 3 yaş küçük olmasına rağmen olgun ve kafa. Ama annesi biz buluştuğumuzda yanıma sevgilim geliyor (ki çoğı zaman gelmez) bunu amcama söylüyor ve amcam arana mesafe koymasını söylüyor. Sürekli bi suçlu konumundayım artık bişi yapmadığım halde sürekli yanlış anlaşılmaktan çok sıkıldım. Sıcak kanlıyım ve genelde çoğu insanla hemen kaynaşırım. Diğer kuzenim sırf bizi kıskandığı için resmen aramıza mesafe koydu iyi anlaşıyoruz diye. Bu bile canımı sıkıyor çünkü benlik bişi yok. Artık çok sıkıldım bu muhabbetlerden. Hani kavga etsek anlaşamasak anlarım. Resmen gece uyuyamıyorum düşünmekten. İnsanlara kötü bir şey yapmıyorum sadece normal bi cafede kahve içip sohbetten başka max bi hayatım yok zaten. Artık ne yapıcam bilmiyorum kendimi eve kapatıp kimseyle görüşmek istemiyorum artık