Sizce bu devirde iyi insan bulmak zorlaştı mı?

Bence iyi insanlar diye bir şey yok. Az kötü ve çok kötü insanlar var. Dediğin gibi hepimiz birbirimizi kullanıyoruz. Yalnız kalmamak, daha güzel bir vakit geçirmek, derdimizi, sıkıntımızı anlatmak ve çözüm bulmak için arkadaş, dost ediniyoruz. Aşk, cinsellik, güzel vakitler için sevgili yapmak, evlenmek istiyoruz. Hep karşımızdaki insanları kendi çıkarımız için iyi niyetle de olsa, spontane de gerçekleşse kullanıyoruz, bence bu bir gerçek. Bir de kötü niyetle hareket eden insanlar var. Onlardan uzak durmak lazım ama, başka milletleri bilmiyorum, Türk kızlarında çok görüyorum, nerede bir sersеri, düzgün olmayan adam var, aşık oluyorlar, evleniyorlar vs. Söyleyince de "aaa çok efendi, çok iyi bir insan ama" diyorlar. Sanki biz erkek değiliz de, diğer erkekleri tanımıyoruz. Bu da bir gerçek. Kurtlar sofrasında (Türkiye gibi ülkelerde) ya kurt olacaksın, ya çakal, ya da koyun, kuzu. Gidip iyi niyetli koyun, kuzuyla olmaktansa kurtla, çakalla olmak cezbedici geliyor. İyi bir savaşçı olmalı, tuttuğunu koparabilen olmalı ya da sağlam paralı, zengin olmalı. Bir bakıma hak veriyorum ama bir bakıma da "siz erkekler hep aynısınız, erkekler kapatılsın." diye şikayet etmelerini saçma buluyorum. Nerede düzgün çocuk var, hep еzik, sıkıcı, inek gibi görüyorlar ve elalem ne der düşüncesiyle sağlam kasa, aşiret paket birini istiyorlar. Dışarıda çevreye hep "böööö, hrrrrr" tepkileri verebilmek, güçlü gözükebilmek için nerede kekо, sеrseri varsa düşüyorlar hemen. Bana kedi gibi masum, dışarıya aslan gibi yırtıcı olmalı gibi zihniyetleri, düşünceleri var. Ben kimseye anlam veremiyorum valla.

Bu devirde iyi insan bulmak gerçekten zorlaştı, çünkü çoğu kişi yalnız kalmamak için yan yana geliyor ama kalpten bağ kurmayı unutuyor. Konuşmak var ama dinlemek yok, yakınlık var ama derinlik eksik. Herkes bir şeylerden kaçıyor gibi, kimi geçmişinden, kimi duygularından. Bu yüzden güven duygusu artık çok daha kırılgan. Her şeyin hızla tüketildiği bir dünyada, sabırla yaklaşmak, emek vermek neredeyse lüks sayılıyor. Ama yine de iyi insanlar tamamen kaybolmadı, sadece daha derinlerde kaldılar. Görmek için yüzeye değil, kalbe bakmak gerekiyor. Senin ben iyi miyim bilmiyorum demen bile zaten içtenliğini, vicdanını gösteriyor. Gerçek iyilik, kendini sorgulayan insanlarda saklıdır. Ve onlar hâlâ var, ama sesleri gürültüde biraz daha zor duyuluyor.

kimse kimseye gerçek yüzünü göstermek istemiyor çünkü incinmekten korkuyor bu da insanları maskeler takmaya zorluyor güvenmek zorlaşıyor çünkü çoğu zaman karşındaki kişi bile kendine tam olarak kim olduğunu sormamış oluyor ama bu demek değil ki hiç iyi insan kalmadı iyi insanlar hâlâ var sadece daha dikkatli bakmak gerekiyor ve çoğu zaman onlar sessizce bir kenarda duruyorlar sesini en çok çıkaranlar her zaman en doğru insanlar olmuyor 🥲

Bizim insanımız hayal aleminde yaşıyor kendisini tanımıyor, öz eleştiride sıfır herkeste madem herkes iyi insan madem herkesin tek kriteri iyi olması karşısındakinin görüşlere bakmadım bile eminim ama ben iyi insanım dedi herkes e tamam işte bu sorudaki herkes birbiriyle tanışsın o zaman