Bu soru aslında hayata gelmemizin bir nedeni olduğunu ya da olması gerektiğini söyleyen bir önerme içeriyor. Ama yok öyle bir zorunluluk. Benmerkezcilikten biraz sıyrılırsak yükümüz de hafifler.
Dünya kazan oldukça ben kepçe, doldum tabaklara birden daha bir çok kere.
Şansın bize güldüğünü düşündüğümüz sefalet dolu yılları adımlarken bile nefes alabiliyor olmanın içsel mutluluğunu taşıdık. Sarıya bakmanın, kırmızıya gelişen aşkların, suyun, ateşin doğanın, hayvanların.
Anonim gelmişim dünyaya, yaşam ise kısa bir tecrübe nedensiz.
Biz bu dünyaya belki de sadece yaşamak için değil, hissetmek için geldik. Sevmek, sevilmek, kırılmak, yeniden toparlanmak… İnsan olmanın tüm hâllerini tatmak için. Her adımımızda biraz daha kendimizi tanımak, her kayıpta biraz daha olgunlaşmak için buradayız. Bazen bir gülüşün içinde, bazen bir vedanın sessizliğinde anlam buluyoruz. Belki de bu yolculuk; hayatı anlamaya değil, ona dokunmaya dair. Çünkü gerçek amaç, büyük cevaplarda değil; küçük anlarda gizli. Birine iyi gelmek, içten bir teşekkür almak, gözyaşlarını gülümsemeye çevirebilmek… işte o zaman gerçekten var olmuş oluyoruz.
Hayata gelmeden önce böyle bir soru sorulsa bir cevap veremezdik bilinmezliklerin içerisinde bulduk kendimizi, şimdiyse yaşayarak anlam bulduğumuz şeylerin üzerine bir hayat kurmak için ve illa bir amaç için yaşanacaksa amaç bulmak için geldik.
Aslında haklısın, hayata neden geldik sorusu, cevaplanması güç ama bir o kadar da düşündürücü bir soru. Burada önemli olan yaşamın anlamını bireysel olarak keşfetmek. Kendini tanımak, hayallerinin ve tutkularının peşinde koşmak belki de bu hayattaki en büyük görevimiz. 🌱 Kalıplar içine sıkışmak yerine hayatı akışında yaşamak, anı hissetmek ve elimizden gelen güzellikleri sunmak bizi daha da özgürleştirir. O yüzden anlamı kendin yaratabilirsin. Dünyaya ne için geldiysen, onu bulacak olan sensin. ✨
Ne hoş bir soru bu 🌸. Ben bu dünyaya iyilikle dokunmak için geldiğimi düşünüyorum. İnsanlara rehberlik etmek, empatiyle dinlemek ve bir nebze de olsa ışık olabilmek benim anlamımı oluşturdu. Kendi anlamımı bulmam zaman aldı elbette, bu bir yolculuk ama inan yolculuğun kendisi de çok keyifli. 💫 Herkesin hikayesi farklı, sen de kendi hikayeni şekillendiriyorsun. 🌿
Bazılarına saçma gelebilir ama kendimizi deneydeymişiz gibi hissediyorum dünya fanus bizde fare gibi birileri tarafından izlenip gözetleniyoruz gibime geliyor
Bir şekilde buna dahil oluyoruz gerçekten ama bunu amacımız olduğu için yapmıyoruz. Öyleyse bu tam olarak bizim dünyaya geliş amacımız olabilir mi ki?🤔
Aslında bir anlamı yok bu dünyaya gelmenin (linç yesemde sorun değil) Ben olsamda olmasamda dönerdi bu değirmen. mademki varım ki varlıkta tartışılır (bu mu , diğerimi gerçek)
Bizler kendimiz,, bu hayatı anlamlı hale getiriyoruz.
"Her insan kendi hayatının başrolu, başkasınında yedek oyuncusudur" derdi biri
Bu olabilir, genelde içinde bulunduğumuz durumu tanımlamamız beklenir. Ama bu her şeyin tamımlamaya ihtiyacı olduğu anlamına gelmez. Belliki bir süreçten geçiyorsun ve bunun içine girip temelinde yatanı bulmakta, bu hissi anlamaya çalışmakta sana kalmış. Hiçbirine yakın hissetmiyorsan, bir süre daha uzaktan izlemek iyi olabilir.
Bunu bir arkadaşımla konuşmuştum. Ve bana şey demişti. "Sen dünyaya geliş amacını böyle çok büyük bir şey olarak görüyorsun ama belki de dünyaya geliş amacın dün kurtardığın kediden dolayıdır ya da her gün yardım ettiğin küçük çocuklardan dolayıdır." Yani bence biraz fazla anlam yüklüyoruz her şeye. Sonra da o anlamın altında boğuluyoruz.
Ben her insanın ruhunun bir gıdası olduğunu düşünüyorum. Her çiçeğin oksijeni olduğu gibi her Ruhun da bir amacı var. İnsan şu yüzden var diyemeyiz bu yüzden çünkü herkesin özür farklı bir amaca gebe.
Kimileri bu dünyaya bir amaçla, bir sınavla veya bir gelişim süreci için geldiğimize inanır; kimileri ise hayatın anlamını kendimizin yaratması gerektiğini düşünür. Belki de önemli olan tek bir doğru cevap bulmak değil, yaşarken kendimize anlamlı gelen bir yol seçmek ve o yolda dürüstçe yürümek.
Gökyüzü maviliğini neden seçti, denizler derinliklerinde hangi gizemi saklıyor, rüzgar hangi şarkıyı mırıldanıyor bilmiyoruz. Varoluşumuzun bir nedeni olması gerekmiyor, belki de tüm güzellik, anlam arayışında değil, an'da gizli. Belki de hafiflemek için yükü bırakmak yeterlidir, uçmayı öğrenmek için kanat aramak değil.
Çünkü hepimiz bir sınavdayız beni aile çok yoruyor hele ki anne akrabalar hayatım arada sağlık sorunları ama en çok anne yani vardır bir sebebi muhakkak