Dönmesini beklediğiniz birileri var mı?

Hayır, dönmesini beklediğim kimse yok. Çünkü beklemek, içimde yeri kalmış birine umut vermek demek ve ben artık kimsenin yokluğuna umut taşımıyorum. Giden gitmiştir, ardında ne bıraktıysa onunla birlikte… Ben ne gözümle yol arıyorum ne de kalbimle iz. Herkes kendi kararının yolcusu oldu, ben de kendi sessizliğime sahip çıktım. Beklemek yorar, yıpratır, eksiltir. O yüzden artık ne bir dönüşe ihtiyacım var ne de o dönüşte anlatılacak bir hikâyeye. Bazı kapılar kapanınca, ardında değil önündeki yola bakmayı öğreniyor insan. Ve ben, tam da oradayım artık. Ne geçmişteyim ne de birinin ardında. Sadece kendimdeyim.