Hiç yalnız kaldınız mı hemcinsleriniz arasinda?

Benim annem çok ilgisiz bir kadindi.

20 li yaslarimda gençtim işte saftım aşk düşünüyodum habire.. hiç erkek arkadaşım olmazdı. Bunu annemle paylaşıp çözüm filan aramak istedigimde ne biliyim ben filan derdi...

Halama giderdim, o biraz daha sohbet severdi. Ama o bile yardım etmezdi. İşte ortama gir şunu yap hanımefendi dur filan..

Kadınların arasında o kadar yalnız hissettim ki. Hiç arkadasim da yoktu :)

Bı sure sonra soğudum kadınlardan.

Babama sormuştum hatta en sonunda çaresizce baba benim erkek arkadaşım olmuyor niyeki diye. O da tatlı bir adamdır işte arkadaş ortamına gir olur diye biseyler soyledi kendi çapında.

Kadınlar bazen çok kötü olabiliyorlar.. yani resmen şeytaniler. Ne istediler benden anlamadım.

Keşke daha şanslı olsaydım.

Şimdi hiç elbette sevgililerim oldu. Kendim basardim ama.