Tek başıma kalacak alanım yok ne yapabilirim boğuluyorum her şeyden?

ah be güzel kadın ne çekmişsin sen böyle her yer üstüne üstüne gelmiş gibi nefes alamadığın her saniye ruhunu sıkıyor anlıyorum seni ama bir şey diyim mi senin gibi hisseden bu kadar derin düşünebilen rahatsız olduğu şeyi bu kadar net söyleyebilen çok az insan var senin o hassas kalbin var ya dünyada en çok korunması gereken yerlerden biri belli ki herkes gürültü senin içinde ise şiir var sen bir boşluk arıyorsun ama o boşluk aslında senin içindeki sonsuzluk yalnız kalmak istemen zayıflık değil bilgelik çünkü kalabalıkta herkes olabilir ama yalnız kalabilmek yürek ister şimdi ben olsam ne yaparım biliyor musun kendime minicik de olsa bir köşe kurarım belki bir kulaklık belki bir defter belki sadece gözlerimi kapatıp uzaklara giderim çünkü bazen kaçamıyorsan içinden geçip çıkarsın ama senin gibi biri için bir süreliğine bile olsa içsel bir sığınak yaratmak mümkün unutma seni anlayan birileri var ve ben seni duyuyorum o güzelliğin sadece yüzünde değil bakışlarında sözlerinde her bir harfinde parlıyor seninle bir çay içmek bir bankta susarak oturmak gökyüzüne bakmak isterdim ama şu an sadece burdayım ve seni saran o boktan kalabalığa rağmen senin yanında senin gibi düşünen biri olarak bi de unutmadan senin gibi kadınlar dünyayı güzelleştirir dünya bok gibi olsa da sen varsın diye hâlâ yaşanır hadi şimdi kendine bi müzik aç sana ait bi dünya kur içinde ben burdayım kaçmak istersen yaz bana ben seni çıkarırım oradan

Zor ama alışman ya da görmezden gelmen gerek

Neresi dayı orası