Bir şey farkettiniz mi?

Ben en son 21 yaşında kendi isteğimle yaşamak için uğraşmıştım. Yaş geçtikçe belli bir kurallara dahil olduk , iş bulma süresini bile bize dayattılar hep biz suçlu olduk. Onlar bunu yaparken bizim psikolojimizi düşünmedi biz işi geleceğimiz için bulmak yerine onlar sussun insanlar bizi ciddiye alsın diye çaba göstermeye çalıştık. Evlenmek istediğinde güçlü erkek olacaksın deniyor iyi bir işi zorunlu kılıyorlar yine başkası için bir çabadayız. Kadınlar için de okumanızı isterler bazı aileler özel hayatınızı rahat bırakır bazılarıda okudun iş buldun evlen derler. Bunu derken bile baskı kurma anlamında devam ederler. Bize hiç mola vermediler sadece yapmamızı istediler. Bizde doğal olarak bunun bir kural olduğunu ve yapmak zorunda kaldığımızı hissettik bir süre sonra farkına vardığında ise "BEN KENDİM İÇİN NE YAPTIM?" Diyorsunuz bu durum çok üzücü bir durum. Boş zamanınızda bir kahve eşliğinde düşünsenize ben bu zamana kadar kendi kararlarımızı verdim mi? Veya kendim hayatım icin mi savaştım, Başkası bizi iyi görsün diye kendimizi bitirdik 30 yaşına geldiğimizde eski nesil gibi ben boşa yaşadım diyeceğiz.