Böyle bı durumda 2 yaşındaki yeğeni ize bakar mısınız?

Kızlar toplanın benim 2 ablam var biri bekar öteki evli 2 yaşında çocuğu var boşancak fakat henuz dava açılmadı ve şu an sevgilisi var. 3 kız annemizden ayrı yaşıyoruz. Annesi çalışıyor ben henüz işe başlamadım bunun için her gün çalış çalış diye bi ton laf yiyorum. Bugün ablamlarin sevgilileri eve geldi bir kaç gün öncesinden bugün için çocuğa bakmamı istediler ben hayır demiştim zaten onlardan kurtulamayacgimi bile bile pazar günü bende gezmeye gidicem benimde sevgilimin bı pazar günü var gszcez dedim. Sevgilimde o gün bizdeydi bakarız biz evde takiliriz dedi. Bende dün bekar olan ablama dedim ki sevgilim gelmezse bakmam haberin olsun o tamam dedi diye bende tamam dediğimi söyledim. orada bile laf söyleyip durdu. Dün sevgilimle konuştum bugünde ayrı bı işe gitmesi gerektiğini söyledi ablamlarla beraber gitmemi söyledi 1 saat önce uyandırdılar biz çıkcaz dediler. Bende geliyorum dedim bı sorun yoktu. Yolda çocuk ağladı durmadı diye bana demediklerini bırakmadılar. Zaten annesi dışarı çıktığında neresi olursa olsun çocuğunu almıyor evde de bakmıyor hep bekar olan ablam bakıyor ya da ben bakıyorum. Biz çıktık ve çocuğun annesi çocuk ağladı diye bana demediğini bırakmadı 2 saat baksan olcekmiydin ne zaman çıksam hep burnumdan geliyor şuramda kalıyor vs şeyler söylediler sevgililerinin yanında soylendiler bana. Evli olan zaten istediği gibi çıkıp geziyor kendine sevgilisiyle gezmedigi zamanlarda sevgilisi her akşam bizde gece 12 ye kadar bekar olan bana ne zaman vovuga bak diyorsa bakıyorum onunla gitmediğimde. Gitmediğim zamanlarda da nadiren 2 3 kez bakmadigim oldu çocuğa. En son evli olanın sevgilisyle 3 kişi dışarı çıktıklarında bana 2 saat dedi 5 saat falan gelmediler denize gittiler bugün olduğu gibi. Bugün bende onlarla gidicektim burnumdan getirdiler. 1 hafta önce aevgilim ben ve bekar olan ablam sahile gidicektik ne dediysek cicugun annesi bakmadı bana yapişiyor çocuk bırakmıyor falan dedi gitmedik zaten o gün ve ablam ne zaman sevgilimle çıktığımda bizimle gelse covukda hep bizde annesi bakmıyor 2 saat bile ama bana resmen zorla baktirtiyorlar asıl meselem çocuk bakmak değil tabi yeğenime ölürüm. Ama ne zaman bişey yapmak istesem burnumdan geliyor ve doldum bu çocuğun babası 1 yıl önce boşanma konusu ilk açıldığında evde 10 dakika yalnız kaldık bana t*cavüz etmeye çalıştı ablmala başka zaman çocuğa bakmak istemediğim için kavga ettiğimiz sirada bana keşke o gün seni mipp öldürseydi hamile bıraksaydi dedi. Ve bu yaşadığım şeyin üstüne aklıma geldiğinde ben kriz geçirdiğimle iki ablamda bana sen deli misin git timarhaneye bı psikologa görün gibisinden üstüme geldiler. Ablamda kaç defa benim konumu bile bile kocasıyla barışıp ayrıldı hemde defalarca. şu an boşanma konusundaki benim yaşadığım şeyden değilde onların arasında olan şeylerden dolayı boşanıyorlar. Umarım bosanamazlar tam birbirlerini bulmuşlar bende birdaha hicbirinin suratına bakmam. Bir insan ailesinden bı kadar nefret edebilir. Çocuk için görüntülü konuştuklarında veya yan yana geldiklerinde ablam hâla kıskanıyormş gibi cilve falan yapıyor ona. Benim bu yaşadıklarım onların bu yaptıkları normal mi yoksa bana mı normal gelmiyor anlamıyorum kafayı yicem az kaldı katlanamıyorum artık bu hareketler bu olanlar normal mi yoksa cidden ben mi deliriyorum