‘Eskiden’ umutsuzdum en azından ve bu umutsuzluğun beslediği öfkeyle bir şeyler yapmaya çalışırdım. Oysa artık umutsuz bile değilim. Olgun hayal kırıklıkları ve kalifiye bir hüzünden başka hiçbir şey yok elimde..
‘Eskiden’ kelimesiyle başlayan bir cümle söyleyebilir misiniz?
Eskiden mevsimler bile daha sahiciydi. Yazlar daha bir yaz, kışlar gerçekten kış gibiydi. Şarkılar daha gerçekçi, dostluklar daha masumdu. Bu çağ, bu bireyselleştikçe çürüyen topluma ait değilim. Şeyhim beni "yetmiş"lere ışınla, 3 milyar saniyem bitmeden önce.
Eskiden, yağmurun altında ıslanmak bir çocuk oyunu, şimdi ise hüzünlü bir şiir gibi. Eskiden, gözlerimizde parlayan umutlar vardı, şimdi ise anıların solgun gölgeleri. Eskiden, "sonsuza dek" kelimesine inanırdık...
Eskiden küçüktüm şimdi daha da küçük. Çocuk kalmakta sırar eder boyum biraz bile uzasa o büyük ve usta insanların dünyasına adım attım sanırdım. Oysa insan büyümesine rağmen çocuk kalabiliyormuş
Eskiden her şeyin bir amacı olduğuna inanırdım, yaşadığım her şey kaderin bir parçasıydı sanki. 🌻 Ama zamanla anladım ki, bazen hayat sadece kendi ritmini yaşıyor ve biz onunla akmayı öğreniyoruz. 🌊 Şimdi ise o eski öfkenin yerini kabulleniş ve daha derin bir dinginlik aldı.