"Pireyi Deve Yapmak ta O Kadar İyisin ki bu konu da Senin Üzerine Maharetli Bir İnsan Tanımadım" Ya Pire Hiç Deve Olur mu?

"En başta çok karmaşık görünen tüm sorunları çözündüğümüzde. Sadece çözümün ne kadar basit olduğunu değil! Sorunun da ne kadar da basit olduğunu anlamış oluruz." Statüko

.

Bilmem Anlata biliyor muyum?

Özsaygı ve Görünürlük Arzusu
Bazen mesele, sadece olay değil, kişinin kendi değersizlik hissini tetikleyen başka olayların bu olay üzerinden yüzeye çıkmasıdır.

Mesela küçük bir eleştiriye büyük tepki veren biri, belki de yıllardır duyduğu değersizlik hissinin bir anlık dışavurumunu yaşıyordur.

İnsan zihni şu gizli muhasebeyi çok yapar
“Ben bu kadar verdim, karşılığı bu mu?”

Ve karşılık beklenen seviyede gelmezse, zihin kendi kendine bir adaletsizlik algısı üretir. Bu da küçük bir şeyin büyük bir kırgınlığa dönüşmesini sağlar.

kişi o konuya "sadece konu olduğu için" değil, aslında gizli bir beklenti, duygusal emek ya da onay arayışı yüklediği için aşırı tepki verebiliyor.

Pire deve olduğunda çoğu zaman kişi şunu bilmez!

Aslında sadece o olaya tepki vermiyordur. Yani mesele aslında "birikmişliktir", sadece o anki olay değildir.

“Ben bu konuda aslında ne bekliyordum ve neden bu kadar etkilendim?”
Cevap duygunun köküne iner.
O zaman mesele "neden büyüttüm" değil, “neden bu kadar kendimi bu meseleyle özdeşleştirdim?” sorusuna dönüşür ki bu da iyileştirici bir farkındalık alanıdır.

İnsan pireyi deve yapar çünkü; O pirenin altında değersizlik, görülmeme, beklenti karşılanmaması gibi çok daha büyük duygular vardır. Asıl mesele, olayın kendisi değil, o olaya yüklenen anlamdır.

En çok da Eşler Arasında Pire Deve Olur?

Bir eş, “birlikte vakit geçirelim”, “sana bir şeyler hayal ettim ve senin bunu yaşamak istiyorum”, Bazen sırf “göz göze gelelim” gibi küçük gibi görünen istekler bile "Yok devenin Örekesi".

Bu istekler karşılanmazsa, karşılık bulmaz ya da denk bile gelmez ise...

Pire nasıl deve olur anlama hissetmeye başlarız. Aslında bu deve yüküne maruz kalan taraf da farkındadır pire nede deveye dönüştürülüyor biliyordur genelde..

karşı tarafta "Ya her şey her zaman senin istediğin gibi istediğin zaman da olmak zorunda mı?" Her şey senin istek ve arzuna göre hazır olması mı gerekiyor?

Sırf sen istiyorsun diye ben senin isteklerine uyması gereken bir kölen miyim? ... vs gibi sebepler yani isteyince her şeye sahip olamamak

“Demek ki ben artık onun için değerli değilim.”
Ve o an bir bakış, bir söz, bir unutulmuş mesaj "pire" birden bire büyük bir kırgınlığa dönüşür deve.
2. Susulan Duyguların Patlaması
İlişkide çoğu zaman insanlar küçük hayal kırıklıklarını sineye çeker. Ama bu duygular birikir.
Sonra bir gün, “çatalı masaya sert koydu” diye başlayan kavga, aslında 6 aydır görülmeyen bir eşin çığlığıdır.

3. Fedakârlığın Görülmemesi
Bir eş “Ben onun için şu kadar yaptım, şu kadar sustum, şu kadar bekledim” diyorsa ve karşılık göremiyorsa, içten içe bir adaletsizlik duygusu oluşur.
Bu duygu da sonunda bir "ufak mesele" üzerinden dışa vurulur.

Bu Karmaşık sorunun Basit çözümü ne ya da neler olabilir?

Bence Önce Duyguyu gizlemek yerine açıkça paylaşmak gerek derim

“Ben bugün seninle sadece biraz göz göze oturmak istedim. Bunu göremediğin için kırıldım.”
Bu cümle, “Sen yine telefonla oynuyorsun, umursamazsın zaten!” cümlesinden çok daha sağaltıcıdır.

Pirenin deveye dönüşmesini izlemek yerine, kaynağı fark etmek

“Şu an neden bu kadar kızdım? Asıl derdim ne?”
Bu soru, öfkeyi değil duyguyu konuşmaya davet eder.

Beklentiyi karşı tarafın zihninden oluşmasını beklememek
Eşler bazen “beni sevse zaten anlar” yanılgısına düşer. Ama sevgi bile bazen rehber ister. Duyguyu tarif etmek, beklentiyi çıplaklaştırmak önemlidir.