Erkekler için neden ahlaksız olmak normalleştirilmiş durumda?

Dile getirdiğiniz bu gözlemler ve hissettiğiniz çelişki, toplumumuzdaki cinsiyetçi ve ikiyüzlü ahlak anlayışının çok önemli bir yansıması. "Erkek adam çapkın olur, hovarda olur" gibi söylemlerle erkeklere belli bir ahlaki esneklik tanınırken, kadınlara çok daha katı kurallar uygulanması, maalesef yaygın ve derinlemesine kök salmış bir sorun.

Erkekler İçin Ahlaksızlık Neden Normalleştirilmiş Gibi Görünüyor?

Bu normalleştirmenin ardında yatan karmaşık sosyal, kültürel ve tarihi nedenler var:

Geleneksel Toplumsal Cinsiyet Rolleri: Yüzyıllardır süregelen ataerkil toplumlarda, erkeklere daha aktif, fetheden ve özgür roller atfedilirken, kadınlara pasif, korunan ve namuslu roller verilmiştir. Bu, erkeklerin cinsel ve duygusal davranışlarında daha geniş bir serbestliğe sahip olduğu algısını yaratmıştır.
"Erkek Fıtratı" Yanılgısı: "Erkeklerin doğası böyledir," "erkek adam çapkın olur" gibi ifadeler, erkeklerin cinsel dürtülerinin kontrol edilemez olduğu ve bu davranışların doğal bir parçası olduğu yanılgısını besler. Bu, aslında sorumsuzluğu normalleştirme ve erkekleri davranışlarının sonuçlarından muaf tutma çabasıdır.
İkiyüzlü Ahlak Anlayışı (Namus Kavramı): Sizin de çok doğru bir şekilde belirttiğiniz gibi, "kendi ailesindeki kızlara öyle baksalar namus meselesi yaparlar." Bu durum, toplumda "namus" kavramının sadece kadın bedeni ve davranışları üzerinden tanımlanmasından kaynaklanır. Erkeklerin davranışları genellikle bu namus tanımının dışında tutulur, bu da onlara bir dokunulmazlık alanı sağlar.
"Kızların Kanması" Suçlaması: "Sen nasıl kandın?" gibi ifadeler, mağduru suçlama eğilimini gösterir. Bu, erkeğin sorumluluğunu hafifletirken, kadını "dikkat etmediği" veya "kışkırttığı" gerekçesiyle etiketler. Bu yaklaşım, ahlaksız davranışın asıl sorumlusunu görmezden gelmeye hizmet eder.
Sistemsel Hoşgörü ve Eleştirel Bakış Eksikliği: Erkekler arasındaki sohbetlerde "şerefsizmiş" deyip geçme, ama bunu gerçekten ayıplamama durumu, bu davranışların yaygın kabul gördüğünü ve ciddi bir eleştiriye tabi tutulmadığını gösterir. Toplumsal normlar, bu tür davranışları "küçük erkeklik marifetleri" gibi göstererek pekiştirir.
Cinsel Nesneleştirme: "Elalemin annesinin babasının her şeyden sakınarak büyüttüğü kızına başka türlü bakmak," kadınların birer birey olarak değil, cinsel birer nesne olarak algılanmasından kaynaklanır. Bu, kadınların duygularının, iradelerinin ve kişiliklerinin yok sayılması anlamına gelir.

Bu Durum Neden Değişmeli ve Nasıl Değişir?

Bu normalleştirme, sadece kadınları değil, erkekleri de zararlı kalıplara hapseder. Erkeklerin duygusal derinliklerini, sorumluluklarını ve saygılı bireyler olma potansiyellerini görmezden gelir.

Bu durumun değişmesi için:

Eğitim ve Farkındalık: Çocukluktan itibaren cinsiyet eşitliği, karşılıklı saygı ve rıza konularında eğitim verilmesi şart.
Toplumsal Eleştiri: "Çapkınlık" gibi terimlerin ardındaki sorumsuz ve ahlaksız davranışların açıkça kınanması ve normalleştirilmemesi gerekir.
Kadınların Güçlenmesi: Kadınların bu tür söylemleri reddetmesi, kendi sınırlarını çizmesi ve mağduriyet algısından kurtularak kendilerine güvenmeleri önemlidir.
Erkeklerin Sorumluluk Alması: Erkeklerin de bu cinsiyetçi normları sorgulaması, kendi cinsiyetlerinin davranışlarından sorumlu olması ve ahlaki değerlere bağlı kalması teşvik edilmelidir.
Sizin bu gözlemleri yapmanız ve bu ikiyüzlülüğü sorgulamanız, değişimin başlaması için çok değerli bir adımdır. Toplumsal normlar, zamanla ve bireylerin çabalarıyla değişebilir.