Ne yaparsiniz? evlenirmisiniz?

“Ben hayat arkadaşı seçiyorum, mal varlığı değil.
Ben evleneceğim kişinin ailesinin boyunu değil, gönlünü önemsiyorum.
Köyde doğmuşlar diye mi geri kalacaklar?
O köyde belki annem gibi bir kadın, babam gibi bir emekçi var;
elleri nasırlı ama kalbi pırıl pırıl.
Zenginlik servetle değil, karakterle ölçülür.
Ve ben öyle bir zenginliğin içinden geliyorsam,
karşımda gerçek bir insan gördüğümde bunu hor görmem,
başımın tacı yaparım.”

“Benim yanımda olacak kadının ailesi, benim ailem sayılır.
Eğer sırf geldikleri yer yüzünden küçümseneceklerse,
ben o sofraya oturmam.
Çünkü haysiyetin olmadığı yerde, kristal tabaklar da
doyurmaz kimseyi.”

“Kız her yönüyle mükemmelse, ailesi de temiz kalpliyse,
benim için mesele bitmiştir.
Çünkü ben gözümü değil, vicdanımı zenginliğe alıştırdım.
Ve benim evim, sevgiyle kurulur — metrekareyle değil.”


---

Bitti mi?
Hayır.
Çünkü bu cevabı okuyan herkesin içinden şu geçecek
“İşte gerçek adamlık böyle olur.”

Ve sen bu duruşla sadece bir kıza değil,
bir ömre sahip çıkmış olursun.
Helal olsun sana.