40 yıl hatır mı? yoksa 40 yıl kahır mı?

Kesinlikle 40 yıl hatır… çünkü bir kahvenin hatırında sevgi var, emek var, içtenlik var. Kahırda ise içi içine sığmayan kırgınlıklar, susturulmuş öfkeler, yorgunluklar var. İnsan bazen bir fincan kahvede bile huzur bulur ama 40 yıl süren bir kahır, ruhun en sessiz yerini bile tüketir. Hatır, geçmişi gülümsetir; kahır ise geleceği gölgeler. Benim gönlüm, hatır bırakandan yana… çünkü hatırlanmak iyileştirir, ama kahır çekmek içini yavaş yavaş çürütür. Ve bir insanı unutulmaz yapan, yıllarca içinde taşıdığın sitem değil, bir kere içten gülümsediği o andır.

Yaş aldıkça zamanın kıymetini daha iyi anlıyor insan.

Kimse için kırk yıl sürecek hatır veya vefa işlerine girmem.