Bir gün daha mı? Günaydınnnnn mı?

Bazen uyanınca içimden sadece bir gün daha diye geçiriyorum… aynı döngü, aynı yorgunluk, aynı iç sıkıntısı. Ama bazı sabahlar da var ki, içimde bir yer kıpır kıpır oluyor, gözümü açar açmaz günaydınnnnn demek geliyor içimden. İşte o sabahlar umut kokuyor, belki küçük bir şey olacak diye heyecanlanıyorum. Hayat bu ya, bazen sürüklüyor, bazen sarıyor. Ama ne olursa olsun, gözümü açtığım her sabah bir şans daha gibi geliyor. Bir şey değişmese de, içimden bir şeyler değişebilir belki diye tutunuyorum. O yüzden evet, bazen yorgun, bazen coşkulu ama hep içten bir şekilde başlıyorum… çünkü hâlâ umut varsa, o sabah hâlâ değerli.

A 101 ben şok sen hala yaşıyon mu 😀